#evren

Beş duyusu ile donatılmış insan, etrafındaki evreni araştırır ve Macera Bilimini çağırır.

Büyük spiraller ... görünüşe göre yıldız sistemimizin dışında yatıyor.

Evren olması gerektiği gibi gelişiyor.

Konuşuyorum ve evren, dikilmiş antenleriyle söze doğru geliyor kabuğundan çıkmış bir salyangoz gibi.

Galaksinin Batı Sarmal Kolu'nun bir ucunda, haritası bile çıkarılmamış ücra bir köşede gözlerden uzak, küçük ve sarı bir güneş vardır. Bu güneşin yörüngesinde, kabaca 148 milyon kilometre uzağında, tamamıyla önemsiz ve mavi-yeşil renkte, küçük bir gezegen döner. Gezegenin maymun soyundan gelen canlıları öyle ilkeldir ki dijital kol saatinin hala çok etkileyici bir buluş olduğunu düşünürler.

Eğer bir gün biri çıkıp da evrenin hangi nedenle ve niçin burada var olduğunu keşfederse, Evrenin birdenbire yok olacağını ve yerini çok daha garip ve anlaşılmaz bir şeyin alacağını öne süren bir kuram vardır. ----- Bir başka kuramsa bunun zaten gerçekleştiğini ileri sürer

Her şeyin başında evren yaratıldı. Bu birçok insanı kızdırdı ve çoğu zaman kötü bir adım olarak görüldü.

Hepimiz yıldızların ve onların güçlerinin varlıklarıyız; Onlar bizi oluşturur.

Tüm mevcut şeylerin özünde şiddetli bir huzursuzluk görülür.

[Duada] "Evrenin yöneticisinin benim yardımıma koşacağını ve benim için doğanın kanunlarını bükeceğine inanmak, kibirin yüksekliği.

Tao yoldan daha çoktur. O yoldur ve yolu açan yoldur. O üzerinde tüm yaratıkların yürüdüğü sonsuz bir caddedir.

Gezegenimiz üzerinde 4 milyar yıl kadar önce var olan fiziksel koşulların ortaya çıktığı her yerde, yaşamın da ortaya çıkması hemen hemen kaçınılmazdır.

Eğer sadece işaretlerden oluşmuyorsa, tüm evren işaretlerle doludur.

Greklerce, dünyayı Tanrılar yaratmadı, Tanrılardan önce de dünya vardı. Ama evren karanlıktan ve kargaşalıktan ibaretti.

Gece yıldızları tek tük görünen mıymıntı şeyler değildir. Yıldız kalabalığına engin gece dar gelir. Sanki parıltılarıyla göğü sarsıp gürlerler. Hele ufukta ay bir görünekoysun, evren bir peri masalına döner.

Eğer tüm evrende yaşam sadece Dünya'da varsa, bu çok büyük bir yer israfı olurdu.

Bizler gibi küçük varlıklar için evrenin enginliği ancak sevgi ile katlanılabilir.

Biz kimiz? İnsandan çok daha fazla sayıda galaksinin bulunduğu bir evrenin unutulmuş bir köşesinin içine tıkılmış bir galakside kaybolmuş can sıkıcı bir yıldızın önemsiz bir gezegenini mesken tutmuş insanlarız.

Bir yerde, inanılmaz bir şey keşfedilmeyi bekliyor.

Bilim tarafından gözler önüne serilen evrenin muazzamlığını ön plana çıkaran eski veya yeni bir din, geleneksel dinlere nazaran çok daha derin ve kuvvetli bir saygı, merak ve huşu uyandırabilir. Er ya da geç, böyle bir din oluşacaktır.

Kozmoloji bizi daha önce sadece mit ve din ile cevap verebildiğimiz en gizemli sorularla yüz yüze getiriyor. Kozmos ile bağlantı kurma isteğimiz gerçeğe en derinden şekilde yansıyor, fakat bizler astrologların vaat ettikleri gibi değersiz bağlarla değil, en derin şekilde bağlıyız.

Bilim, sadece bir 'bilgi bütünü' olmaktan fazlasıdır; bir düşünme biçimidir. İnsanların hata yapabileceğini açıkça kabul eden bir şekilde evreni şüpheci olarak sorgulama yöntemidir.

Neden doğa yasaları, evrende gözlenen tasarımları ve tüm çeşitliliği ile canlıların oluşumunu olanaklı kılacak şekildedir?

Nasıl oluyor da evrenin başlangıç patlaması Bach'a notaları, Rembrandt'a renkleri, Newton'a matematiği hediye etmiştir?