#tanrılar

Bugün, insan zekasının evrimi, çoğumuzun, yeni tanrıları icat etmek için çok akıllı olduğu, ancak eskileri bırakma konusunda isteksiz olduğu sahneye ilerletmiştir.

Bir dahaki sefere birileri bana Tanrıya inandıklarını söylediğinde, 'Oh hangisi?' Zeus? Hades? Jüpiter? Mars? Odin? Thor? Krishna? Vishnu? Ra? ... 'Onlar' Sadece Tanrı deyin. Ben sadece tek bir Tanrıya inanırım, “Onlar benim kadar ateist olduklarına işaret edeceğim. 2.870 tanrına inanmıyorum ve 2,869'a inanmıyorlar.

Tanrılar başka türlü düşünürler. Dis aliter visum.

İnsanların koşulları değiştikçe tanrılar geriye çekilmişti, mitoloji ve dinde önemsiz bir yerleri vardı artık, bazen hep birlikte ortadan yok olurlardı.

Gizemin de kendi gizleri vardır, tanrılar vardır tanrılardan yüce. Her nasıl ise bizde, öyledir onlarda da. İşte budur sonsuzluk.

Kıskanç, eski tanrılar. Hepsine lanet olsun.

Başka her şeyi tanrılara bırak.

Yalnız sizin şu büyük başarılarınızdan hoşlanmıyorum, tanrıların ne kadar kıskanç olduğunu bildiğimden.

Yaşlı tanrılar uzayda batar ve boğulmuş kalyonlar gibi emilir.

Tanrılar, dünyanın evlatları, Titan denilen iriyan devlerdi. Birçok serüvenlerden sonra, bu Titan’ların ikisi kalıyor: Kybele /Grekçesi Rhea ve onun kocası Kronos. Kybele, yeryüzünü temsil eder. Kronos, Kybele'nin ona doğurduğu çocukların hepsini yer, yutardı.

Greklerce, dünyayı Tanrılar yaratmadı, Tanrılardan önce de dünya vardı. Ama evren karanlıktan ve kargaşalıktan ibaretti.

Tanrılar ulusların sosyal durumunu temsil ederler. Yunanistan’ın Olimpos Tanrıları da oranın derebeylik çağını gösterir.