#duygular

Evlerden dışarıya adım atar atmaz, biri güler, diğeriyse ağlardı.

Akıl ne zaman arzularımızı veya korkularımızı yönlendirdi?

Hiç kimse intikama kadın kadar sevinemez.

Eğer aptal gibi görünmeyi göze alamıyorsan, aşık olmayı düşünme.

Bir gün havuzda oturduğumu hatırlıyorum ve birden gözyaşları yanağımdan aşağı akıyordu. Neden bu kadar mutsuzdum? Başardım. Güvenliğim vardı. Fakat yeterli değildi. İçeride patlıyordum.

Entelektüel bir kadın basitçe o kadar derine aşık olamaz.

Sevmeyen bir adam ne başkasının aşkının büyüklüğünü, ne kıskançlığının gücünü, ne de içinde gizlenen tehlikeyi anlayabilir.

Bir ambar dolusu hüzünle dönüyorsun gittiğin yerlerden...

Yüreğimi sebepsiz yokluyorsunuz.

Merak çoktan korkuya galip gelmişti.

İnanç da sevgi de aklın yolunu izlemez.

Mutluyken söz, üzgünsen cevap, öfkeliysen karar verme.

Zaman, Beklerken çok yavaş, Korkarken çok hızlı, Kederliyken çok uzun, Sevinçliyken çok kısa.

İnsan duygularının en yüce olanı şefkattir; saygıyı, gerçekliği ve aydınlığı getirir insana. Anlamak, gerçeğe ulaşmak, yani sevmektir; sevmek demek, tanımak ve anlamaktır.

Herkes gerçekte olduğundan daha sertmiş gibi görünmeye çalışır, sanki herkes açıkça dışa vurunca duygularıyla alay edileceğinden korkmaktadır.

Sevildiğini hissetmek çok güçlendirici bir şey.

Zevk son derece hoş bir acıdan başka bir şey değildir.

Tüm bu olup bitenin anlamı sensin. Sebebini bilmediğin başlangıcın sebebi olmayan finalini de göreceksin. Ne ben, ne sen. Farkına varmadan farkına varabiliyor isen tadına varacağın tek şey ZAMAN. Paylaş, hükmetme. Savaş ama hor görme. Yenil ama pes etme. Kaybet, ama boyun eğme. Kazan ama böbürlenme. Sev, sevil, öfkelen, nefret et, özür dile, vazgeç, gururlan, Geri dön, ağla, kork! Bol bol gülümse, kahkaha at. Hepsi senin, zamanı kaybetme, tadını çıkar...

Müzik sayesinde; duygular, düşünceler, pencereler farklı olsa da, herkes aynı frekansı bir yerde yakalıyor ve bir bütünlük oluşuyor.

Tanıdıklarım, hüzün kadar neşeli biri olduğumu bilir. İkisini bir arada severim.

Pek çok kişi kafasındaki imgenin temsil ettiği bilgeliğe erişemediği için aşağılık duygusuna düşmüştür. İnsan duygu ve tutkularından ötürü neden aşağılık duygusuna kapılsın? Hayatı yaşamaya değer yapan şey tutkudur.

Sevinciniz peçesini kaldırmış kederinizdir. Daima birlikte gelirler. Biri yanı başınızdayken, diğeri yatağınızda uyuklamaktadır.

Biz sevinçlerimizi ve hüzünlerimizi onları yaşamadan çok önce tercih ederiz.

Zavallıca bir ümitti; ama üzüntüden daha iyiydi.