#abartı

Abartma, dürüst insanların yalanıdır.

Bir fikri sevmek, onu olması gerekenden biraz daha fazla sevmektir.

2012'de İngiltere'ye attığım golü babamdan daha çok seviyorum. Aslında "karımdan daha çok seviyorum" demek isterdim ama Helena beni eve almaz.

Parmağının ucundan akan kan yüzünden ölen kimse olmaz.

Abartı kendini kaybetmiş hakikattir.

İnsan yalan söylediği anda, beyin kanamasından ölse, dünya öyle boşalırdı ki dinozorlara yeniden yer açılırdı.

Top of the Pops'ı dinliyorum ve üç şarkıdan sonra birini öldürmek istiyorum.

Yedi tane Dünya Güzeli ile birlikte olduğumu söylüyorlar… Bu yanlış; sadece dört tanesiyle birlikte oldum. Üçünü reddettim.

Kızışmış bir kadının eline düşmektense, bir katilin eline düşmek daha iyi değil mi?

Kadınların, toplam on dakika sürmüş bir olayı bir saatte anlatma yeteneklerine öteden beri hayran olmuşumdur.

Ben her gece en az 500 defa sevgiden ölüyorum.

Fazla abartmayın. Çünkü yerlere göklere sığdıramadığınız aşk, Bir gün bir hoşçakala sığacak.

Erkekler bir düşünmeye başladılar mı kara kara, pireyi deve yaparlar.

Japonca öğrenmek için en iyi yol, Japonya'da, Japon ailesi tarafından yetiştirilen bir Japon bebek olarak doğmuş olmaktır.

Nefes kesen bir roman yazdım. Tüm okurlarım öldü.

Beşbinkere söyledim; abartmayı bırak.

Kimse sadelikten ölmez.

Abartı, insanın bilgisinin veya zevkinin sığlığını gösteren bir muhakeme savurganlığıdır.

Bir şeyi çok fazla öven insan ya kendisiyle ya da karşısındakilerle dalga geçiyordur.

Mufassal kıssa başlarsın garip efsane söylersin

Girdik bile. Bakıyoruz. 12. sorunun cevabı... Maalesef Londra. Yıl 1825. İngiltere topraklarındayız. Dün gibi hatırlıyorum. Soğuk bir ilkbahar günü, yıl 1825. İlk hayatımdayım. Bundan önceki ilk yaşamımdayım. Londra sokaklarında su satıyorum. Karşılığında ekmek alıyorum. Bir baktım birileri tuhaf giysilerle yürüyorlar. Böyle ayaklarının altına böyle sivri sivri bir şeyler takmışlar. "Hayrola?" dedim, "Ne oluyor?" Dediler ki koşacağız. "Nerede?" dedim. "Şu arka sokağın orada bir geniş alan var." Koştular. Biz akşamları o sahada futbol oynardık. Olay Londra'da oldu.

Hayır yok öyle bir şey, attıysam da ben attım, Zidane ortaladı, Dakika 85...Ancelotti'yle Costacurta'nın arasından kalktım, kafayı vurdum...Tamam!

Erman Toroğlu yüzünden beni gürcü sınırında boğuyolardı.

Santra programında:Kazım ben senin burun kıllarından ne düşündüğünü anlıyorum