İnsan yalan söylediği anda, beyin kanamasından ölse, dünya öyle boşalırdı ki dinozorlara yeniden yer açılırdı.

Yalandan, çarpıtmadan, uydurmadan daha ayıp, daha ahlâk dışı bir şey düşünemiyorum.

Gerekenleri söylemiyorsan, hatta yalan söylüyorsan belki para kazanırsın ama insanlığını yitirirsin.

Yalan her yerde ve birçok insan, yalansız bir hayatın neye benzeyeceğini bile akıllarından geçiremiyorlar.

Dürüstlük en iyi politikadır.

Her an yalan söylüyoruz beyler. Öyle çok söylüyoruz ki bu artık bir lisan oldu.

İnsanlar kendileri hakkında konuşurken tümüyle dürüst olamazlarsa da, kendilerini başkalarının yerine koyduklarında gerçekten kaçınmaları çok daha zordur.

Bir kere başlarsan söylemeye yalan, onu bırakmaz ve yalanlar söylemeye kolay alışırsın.

Başarı, yalan söylemek zorunda kalmadan yaşayabilmektir.

“Serbest piyasa“ lafı koskoca bir yalan. Doğru olan şu: “Devletin malı deniz yemeyen domuz.“ “Devlet piyasası“ var. Devlet beslemesi (kamu imtiyazı) olmadan, “serbest piyasada dürüstçe ticaret yaparak“ kimmiş zengin olan, beri gelsin.

Yükün dürüstlükse, gücün düşer belki, fakat başın hiç düşmez.

İster ciddi olsun, ister şaka, büyük ve küçük her yalandan sakının. Çünkü insan küçük yalan söylediği zaman yavaş yavaş büyük yalan söylemeye de cüret eder.

Kötü niyetle söylenmiş bir hakikat, uydurulan bütün yalanları alt eder.

Yalan zeka işidir, dürüstlük ise cesaret. Eğer zekan yetmiyorsa yalan söylemeye, Cesaretini kullanıp dürüst olmayı dene...

Az yalan söylenmez; yalan söyleyen her yalanı söyler!

Yalanlarımız güzel, inanması zevkli.

Yalanların çoğu değer kaybetmemek içindir.

Biz beynimizle yalan söyleriz ve beyin yalanı başkasına söylemeyi beceremez hale gelirse, kendine söylemeye başlar.

Akıllı insanların aptallara ihtiyacı var. Tıpkı dolandırıcıların dürüst insanlara ihtiyacı olduğu gibi.

Altını çiziyorum. Eğer bir yerde gerçek varsa, bir yerde şeffaflık varsa, dürüstlük varsa, etik varsa orada etkili iletişim vardır.