Maksim Gorki

En acımasız düşmanımız, geçmişimizdir.

Geçmişin arabalarıyla hiçbir yere gidemezsiniz.

Değerinizin ölçüsü de düşmanlarınıza göre değil, 'dostlarınıza' göredir..

İyi bir insan için yaşamak zor, ölmek ise kolay.

Hünerine olduğu gibi, kusuruna da sahip çıkacaksın.

Çocukluk iyi de geçse, kötü de geçse cennettir.

Bizi yargılayacak olan çocuklarımızdır.

Arada içimizdeki çocuk adına çocuk kitaplarına dönmeliyiz.

Gezip görecek, hayatın tadını çıkaracak, sonra da yatıp öleceksin...

Söylenmesi gereken bir şey, her zaman çekinmeden söylenmelidir.

Hayatta hiç kimseye tam anlamıyla güvenme! Unutma ki; beyaz gülün bile gölgesi siyahtır.

Bir kadının terbiyesi, birisiyle tartıştığı zaman belli olur.

Yüreğin yarısında sevgi, öbür yarısında nefret...Buna yürek mi denir?

Ölü doğmuş çocukları ! Size bu ölü yaşamı hazırlayan "sermaye sahibi egemen sınıftır", bu acımasız oyunun varlığı siz izin verdiğiniz sürece sürecektir.

Ama nerden bilebilirdim ki onca düşmanım içinde beni dostum vuracak.

Her şeyden bol bol varken niye açım? Her yerde bunca akıl varken niye aptal ve cahilim ben? Zengin- yoksul ayrımı yapmaksızın tüm insanları seven, koruyan Tanrı hani nerede? Evet, soruyor, soruyor ve sürdürdüğü hayata başkaldırıyor.

Herşey çok basit olunca hemen aptal oluverirsiniz.

Her şeyden yoksun olunca insan küçük şeye bile sevinir!

Yaya giden, at sırtında gidene uygun bir yol arkadaşı olamaz.

Her aptallığa kızmaya insanın ömrü yetmez...

Her yeni zaman kendi kanununu getirir.

Öfke buz gibidir, havalar ısınır ısınmaz hemencecik erir gider!

Yardım et! Okuyana gün yüzü göstermeyecek kitaplar ver bana.

Düşüncelerini önyargılar zincirinden kurtaranlar için hapishane diye bir şey yoktur.