Jacques Ranciere

Yeni bir bilincin, bir kendini aşmanın mekanıdır; bu aşma neticesinde her bir insanın "kendi işi" herkesin paylaştığı ortak aklın tam olarak uygulanması haline gelir.

İnsan akla itaat etseydi, yasalar ve hakimler falan gereksiz olurdu; ama tutkular onu alır götürür: İsyan eder, bu yüzden aşağılayıcı bir biçimde cezalandırılır.

Kötülük, yani tembellik olmasa; akıl sahibi bir varlığın kendisine borçlu olduğu şeyden söz edildiğini artık duymama arzusu olmasa, kimse hata yapmaz.

Güce adalet kazandırmanın bir yolu her zaman bulunmuştur ama, adalete güç kazandırmanın bir yolunu bulmaya yaklaşan olmamıştır.

Öğretmek demek, bilgileri aktarırken zihinleri şekillendirmek, o zihinleri planlı bir ilerleyişle basitten karmaşığa doğru götürmekti.

Krallar halk yaratamazlar, ne kadar uğraşsalar da boşuna. Ama halklar önder yaratabilir ve hep yaratmak istemişlerdir.

Toplumsal kötülüğün kaynağı "Bu benim!" diyen kişi değil, "Sen benim eşitim değilsin," demeyi ilk akıl eden kişidir.

Cahil birinin bir kez yaptığını bütün cahiller her zaman yapabilir.Çünkü cehalette hiyerarşi yoktur.

Demek ki her insan başkalarının yaptığı ve anladığı her şeyi anlamaya potansiyel olarak güçlüdür.

Birine birşey açıklamak, her şeyden önce, ona kendi başına anlayamadığını göstermek demektir.

Eşitsiz bir toplumda eşit insanlar olmayı öğrenmek yeter. Özgürleşmek işte bu anlama gelir.

Güç güçtür. Gücü kullanmak akla uygun olabilir. Ama onu akla uydurmak istemek akıldışıdır.

İnsan evlatlarının en iyi öğrendiği şey, hiçbir hocanın onlara öğretemeyeceği ana dilleridir.

Bir insanın kendisine cevap veremeyen bir başka insanla konuştuğu yerde akıl kaybolur.

Akla uygun iletişim, kendine saygı ile başkalarına saygının eşitliği üzerine temellenir.

Anlamak gerekiyordur. Sadece anlamak kelimesi bile her şeyin üstüne bir örtü atar.

Başkasını özgürleştirebilmek için önce insanın kendisinin özgürleşmesi gerekiyor.

Aptallaştırma temelsiz bir batıl inanç değil, özgürlük karsışında duyulan korkudur.

Halkı aptallaştıran öğrenimsizlik değil, zekasının aşağı olduğuna duyduğu inançtır.

Sen düşünen bir varlık değil misin? Yoksa kendini hepten beden mi sanıyorsun?

Eğitim sizin ne öğrendiğinize değil hangisini daha iyi ezberlediğinize bakar.

Gerçek olandır, söylenen değil. Söylemek insana bağımlıdır; gerçeğe değil.

Başkalarına en iyi boyun eğdiren kişi, aynı zamanda en iyi boyun eğendir!

Siyasal kurmacada yaşayan yurttaşsa eşitsizlik diyarına düşmüş insandır.