#kral

Tarihi inceleyin göremezsiniz; Soytarısız bir kral, dalkavuksuz bir sultan.

Halkın yoksulluğu Kralın varlığını korur.

Elbette ki Suudi topraklarında kutsallarımız var. Elbette ki Hz. Peygamber Efendimiz'in emanetleri var. Fakat o kutsal o topraklardadır diye Suudi Kralı da, altın sarayda oturan da kutsal mıdır kardeşim? İsmi Suudi Kralı diye biz de onu kutsal mı sayacağız? Hiç kusura bakma. 30 karısı var. 60 çocuğu var. 20 milyar dolar serveti var. Allah günahlarını affetsin. Ölmüş diye biz de yas tutacağız, ulusal yas. Kusura bakmayın biz yas tutmuyoruz. Bizim yasımız değil. Kral senin kralın olabilir, ama biz kralını tanımayız.

Her kral, bir asi ve bir zorbadır.

Algılama, kavrama ve yürürlüğe koyma işleminde kral ve papaza gereksinim yoktur.

Taht nedir? Altınla süslenip üstüne kadife örtülmüş bir tahta parçası... Devlet, benim.

Bir kral felaketin altında inlememelidir.

Âlem buysa kral olmaya ne gerek var bu aleme.

Kralların ellerinin en uzak noktalara dek ulaşabildiğini sıkça duymuşuzdur; keşke kulakları da o kadar uzak noktalara ulaşabilseydi.

Pek çok görüldüğü gibi, ateist bir kral, dindar ve çok adi bir kraldan üstündür.

Tanrı kralların kralıdır.

Çoğunlukla kral için, daima vatan için!

Krallar halk yaratamazlar, ne kadar uğraşsalar da boşuna. Ama halklar önder yaratabilir ve hep yaratmak istemişlerdir.

Esas aktörün yanında, iktidarın nimetlerinden, kemiklerinden yararlanan, ikinci, üçüncü sınıf insanlar vardır. Bunlar yüksek düzeyde yöneticilerdir. Bunların Kral'ın soytarısından farklı bir işlevleri yoktur, onun ağzına bakar, dediklerini eksiksiz yerine getirirler. Bunlar, Kralları için yaşarlar. Onunla bütünleşmişlerdir. Çünkü kendilerine özgü işlevsel bir yanları yoktur. Biri gider, öteki gelir. Fark yoktur aralarında. Francis Bacon diyor ki, bu tür insanlar için, "Kişiliklerinde özgür değillerdir." Ben de Nietzche'nin deyişiyle yanıt vereceğim: "Bir de kişilik yoksa..." Kişilik yoktur bu tip insanlarda, eğilip bükülürler sürekli. Ve hep harcanırlar, sonları kaçınılmaz olarak çöplüktür. Onları çöpe atan da, her şeyini adadıkları Krallarıdır.

Rakibi döndürmemek lazım. Güzel!… Pas yerden.. Hagii, neffis döndü yine… Hakan kaçtı. Hakan'a iyi bir pas… Hakan Şükür, açı biraz dar ama… Hakan gitti… Hakan sıyrılacak… Hakan bir çalım daha… Çerçeveyi gördü… Hakan vurdu gooooolllll! Gooooollll… Gooooollll… Golll golll golll golll! Kim attı?! Kral attı!... Hem de Leeds'de! Elland Road'da!… İngiltere'de Kral'ın imzası bu! Kral’ın imzası… Hagi! Hagi! Muhteşem bir pas… Kral gidiyor! Kral gole gidiyor! Kral düzeltiyor! İkinciyi düzeltiyor, üçüncüde çakıyor!... Çivi gibi çakıyor! Kral çakıyor! Galatasaray 2-1 önde… Hakan Şükür… Hakan Şükür… Hakan Şükür… Hakan Şükür…

Mutluluğa rağmen, krallar bana çok mutsuz görünür, çünkü kendilerine gerçeği söyleyecek tek kişi yoktur, dost yerine asalaklara mecburdur.

Evet, meselenin özü budur, krallar gerçekten nefret eder.