Charles Bukowski

Acı hissetmemek duyguların kesintisi demektir; her coşku şeytanla pazarlıktır.

Sığınak çukurlarında melek bulunmaz.

Çoğu insan ölüme hazır değildir, ne kendi ölümlerine ne de başkalarınınkine. Şoka girerler, ödleri patlar, beklenmedik bir sürprizdir ölüm onlar için. Olmamalı oysa. Ben ölümü sol cebimde taşırım. Bazen cebimden çıkarıp onunla konuşurum: "Selam yavrum, nasılsın? Ne zaman geleceksin beni almaya? Hazırım."

Tanrı'nın nerede olduğunu bilmek istiyorsan, ayyaşa sor.

Bir kaplanı yakalayıp kafese koyabilirsiniz ama onu kırdığınızdan asla emin olamazsınız. İnsanlar daha kolaydır.

Harikulade düşünceler ve harikulade kadınlar kalıcı değildirler.

Kumar oynamazsan asla kazanamazsın.

Aşk bir emre dönüştüğünde, nefret hazza dönüşebilir.

Bira içmek için buradayız ve hayatlarımızı öyle yaşamalıyız ki ölüm bizi almaya geldiğinde titresin.

Hayatta kimseyi değiştiremezsin ve kimse için değişmemelisin. Ne sen başkası için mecburi istikametsin; ne de başkası senin için. Yorma kendini; bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.

Dengeli insan delidir.

Kızlar uzaktan iyi görünüyor, güneş elbiselerinde ve saçlarında parlıyordu. Ama yakınlaşıp ağızlarından akan beyinlerini dinleyince silahlanıp yeraltına gizlenmek istiyordum.

Kadın olsam hayat kadını olurdum.

Sizi bilmem ama ben her sabah ayakkabılarımı bağlamak için eğildiğimde "Tanrım yine mi?" diye geçiririm içimden (Kaptan yemeğe çıktı ve tayfalar gemiyi ele geçirdi kitabından)

Zaman unutturmaz, uyuşturur.

Kadınımı ödünç al ama arabamı asla.

Biri bana çirkin olduğumu söyledikten sonra; gölgeyi güneşe, karanlığı ışığa yeğler olmuştum.

Gerçek; susuz yenen bir portakaldır.

Bir keresinde adamın birinden Shakespeare sevmediğimi, yazmaya hakkım olmadığını anlatan uzun ve öfke dolu bir mektup almıştım. Gençler bana kanıp Shakespeare okuma zahmetine bile girmeyeceklerdi. Böyle bir konum almaya hakkım yoktu. Sayfalarca bunu söyleyip durmuştu. Cevaplamadım. Ama burada cevaplayacağım. Siktir git lan. Hem ben Tolstoy'u da sevmem.

Colorado'da üç yıllık yemek ve içki ikmali yapılmış bir mağaraydı istediğim. Kumla silecektim kıçımı. Her şeyi, bu basit, korkakça ve sıkıcı yaşantının içinde boğulmaya yeğlerdim.

Saçımı taradım keşke yüzümü de tarayabilseydim.

Bir çiçeğe konan kelebek olmaktansa, bir boka konan sinek olmayı tercih ederim.

Toplum bize bazı şeylerin kötü olduğunu öğretip bizi köleleştirmeye çalışır.

Biliyor musun Meg, kötü olanla, bize kötü olduğu öğretilenler farklı şeyler olabilir?