Birçok kişi ondaki bu sertlikten hoşlanmaz, eleştirir, bunda bir gurur, bir duygusuzluk görürler; amam onun gibi insanların sıradan insanlar için kullanılan ölçülere göre değerlendirilmesi doğru olmaz, değil mi?

Lüksü dengeleyen keskin bir kaşıtlık olarak sokaklarda açlık, korku ve tehlike kol geziyor.

Kalabalıklar her zaman tehlikelidir. Çünkü İçlerinde kendilerini mutlaka ucuza satan “ALÇAKLAR” bulunur!

Gurur bütün insanlarda eşittir. Alçak gönüllü olanlar, gururlarını ötekilerden daha iyi gizleyebilenlerdir.

Küçüklerin büyüklük taslaması kadar tehlikeli bir şey yoktur.

Birçok kötü adam zengin ve iyi adam fakirdir, ancak onlarla zenginlikler için mükemmelliğimizi değiştirmeyeceğiz.

Tokgözlülük doğal zenginliktir; lüks ise yapay yoksulluktur.

Ne kadar da fakirdir sabrı olmayanlar.

Fakir insan, bazı şeylerden mahrumdur. Cimri ise her şeyden mahrumdur.

Cehaletin gerçek göstergesi; gurur, kibir ve kabalıktır.

Gerçek zenginlik neye sahip olduğumla değil ne olduğumla ilgilidir.

En tehlikeli danışman onurdur.

Sadece güç peşinde olan bir adama güvenemezsin.

Yoksul uluslar, aç; zengin uluslar da gururluydu; açlık ile gurur da, hiçbir zaman bağdaşamazdı.

Zenginlik bir canavardır.

Sevda avareliği zenginlere özgü lüks duygulardır.

Kibirden vazgeçmeyen hiçbir şey yoktur.

Mağrur insan yoktur. Gururlarından bahseden insanlar vardır, bir de ötekiler.

Türkler her türlü haksızlığı, hatta fenalığı affedebilirler, fakat onurlarına dokunulduğu zaman mesele bütün bütün değişir.

Nice kötü insanlar vardır ki, hiç iyi yanları olmasaydı daha az tehlikeli olurlardı.