Yalnız insanların kendi içinde başlayıp biten eğlenceleri vardır.

Hep yapılacak ya da düşünülecek bir şeyler vardır, insan yalnız oturuyorsa.

Ne kadar ünlü olursa olsun, kendi kendine yaşardi insan.

Her insanın bir diğeri için engin bir muamma oluşu, üzerine kafa yorulması gereken şaşırtıcı bir gerçektir.

Her insanın bir diğeri için engin bir muamma oluşu, üzerine kafa yorulması gereken şaşırtıcı bir gerçektir.

Üstesinden gelemediği çelişkilerle başbaşa kalan insan, moral bakımından derinden derine sarsılır ama bunu kimseye söyleyemez, çünkü ona kimse yardım edemez. Bu korkunç bir yer kayması gibidir.

Bir yığın insan gördüm, günlükleri dolabında gizli saklı. Kendiyle mektuplaşan ya da kendiyle konuşan. Dününü unuttu hepsi. Günler günlüklere küstü ya da günlük yazara kara kara önlük giydi, son mektup kalbine sıktı.

Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

Yalnızlık, yaşamda bir an Hep yeniden başlayan Dışından anlaşılmaz Ya da kocaman bir yalan Kovdukça kovalayan Paylaşılmaz Bir düşün’de beni sana ayıran Yalnızlık paylaşılmaz Paylaşılsa yalnızlık olmaz.

Kıskanılacak insan bulamadım. İnanınız bulamadım.

Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.

İnsan uçsuz bucaksız kentte yalnız kalır, milyonlarca başka yalnızla yapayalnız.

Bir insanı cevapları ile değil sorularıyla yargılayın.

İnsanlara güvensizim, asıl karanlığım bu benim.

Cehennem, insanın kendi ciğeri

Kadın öyle bir konudur ki, onu ne kadar incelersen incele her zaman yepyenidir.

Yalnız olmasam da kendimle başbaşayım..

Bir insanı tanımak demek, sana karşı aldığı konumu anlamak demektir.

"Evet." dedim. "Sürüyle arkadaşım var." Yalandı. Ama çözdüğüm sürüyle bilmece, okunacak pek çok kitap ve geceleri videoda seyredeceğim bir sürü film vardı. (Kemik Torbası)

Sessiz insanlar en gürültülü zihinlere sahiptir.