Kıskanılacak insan bulamadım. İnanınız bulamadım.

İnsan bir şey yapmaya hep geç kalırdı.

İnsan uçsuz bucaksız kentte yalnız kalır, milyonlarca başka yalnızla yapayalnız.

Düşünceler olmasaydı, insan yalnız olurdu.

Basit insanlar, sahip olduklarının kıymetini, elden çıkmadan bilmezler.

Her insan yalnızdır.

Kendimi bildim bileli, bütün günlerimi, haberim olmadan ve nefsime itiraf etmeden, bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım.

Hayatta yalnız kalmanın esas olduğunu hala kabul edemiyor musunuz?

İnsan bir kez hata yapmaya görsün, yanlış yaptığını kabul edip baştan başlamak ne kadar da zordur.

Ne kaldı geriye kendime dair söylediklerimden, Sahte hazineler sakladım boş dolaplarda.

İnsanın, kendisinden başka kimsesi yoktur!

Yalnız doğarız, yalnız yaşarız, yalnız ölürüz. Sadece sevgimiz ve arkadaşlığımız sayesinde bir anlığına yalnız olmadığımız illüzyonunu yaratırız.

Mutluluk bir çimendir bastığın yerde biter, yalnızlık gittiğin yoldan gelir.

Yalnız insanların kendi içinde başlayıp biten eğlenceleri vardır.

Kelimeden önce de Yalnızlık vardı. Ve Kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık... Kelimeler, Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık, Kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde.

Bireysel insanın ebedi arayışı, yalnızlığını parçalamaktır.

Yalnız kalmak herkesin ihtiyacıdır.

Hep yapılacak ya da düşünülecek bir şeyler vardır, insan yalnız oturuyorsa.

Yalnızlık, zayıf bir kişi için yeryüzündeki en dayanılmaz acıdır...

İnsan istedi mi, pişman olmaya daima zaman bulur.