Acı, en iyi öğretmendir.

Acı, akıllı adamların hocasıdır.

Başkalarının hayatından ders alın. İnsan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor.

Tecrübe acımasız bir öğretmen olabilir. Ama öğrenirsin. Hem de öyle bir öğrenirsin ki!

Havanın değiştiğini haber veren genç uzuvlar değildir; bunu evvela ihtiyar kemikler sezerler.

Yaşlanınca insan gördüğü hiçbir şeye şaşırmıyor.

Başarı başkalarının geçirdiği tecrübelerden yararlanmaktır.

Yaşadığım deneyimler kadar yaşım yok.

Neyi ne kadar bildiğin önemlidir; ama en önemlisi, ne zaman duracağını bilmektir.

Okudum; okuduğumu yol yol dokudum. Gördüm; gördüğümü lif lif ördüm. Duydum; duyduğumun en güzeline uydum. Sonra, demet demet topladım, yazdım, yazdım...

Her şeyi kaybetseniz bile, tecrübeleriniz size kalır.

Konuştuğun zaman sadece bildiklerini tekrar edersin; ama dinlersen, yeni şeyler öğrenebilirsin.

Işığı ve karanlığı, savaş ve barışı, yükselme ve çöküşü deneyimlemiş kişidir gerçekten yaşamı tecrübe etmiş olan.

Yaşarken sürekli öğrenmeye çalışın; yaşlılığın kendi başına bilgelik getireceğine inanmayı beklemeyin.

Konuşmayı çok erken öğrendim, susmayı öğrenmem içinse yaşlanmam gerekti.

Şöhretin sevincini ve hüznünü kırkını geçince tadanlar, kendilerine bakmayı bilirler.

Hayat bize onu nasıl yaşamamız gerektiğini öğretmez. Hikayeler, tecrübelerimizi masallardan Tolstoy’un Savaş ve Barış romanına uzanan geniş bir yelpazede komik, trajik gibi kategorilere göre örgütler. Hayatın ne olduğunu, seçimlerimizin ve eylemlerimizin sonuçlarının ne olabileceğini hikayelerden öğreniriz.

Fukaralık Ali Rıza Bey için ne güzel bir mektep olmuştu. Her şeyi hakiki rengiyle, hakiki çehresiyle görmeye başladı.

Kurnazlıkların para etmediğini gördüm de güldüm.

Zaman tüm danışmanların bilgeliğidir.