Çünkü beklenenden tez düştü ak'lar çocuk sakallarıma.

Ne yazık ki, birisi tecrübe kazandıkça, gençliğini kaybediyor.

Nasıl oluyor, vakit, bir türlü geçmezken, yıllar, hayatlar geçiyor?

Nasıl gemide giderken ilerlememiz kıyıdaki nesnelerin geri çekilmesiyle, dolayısıyla da küçülmesiyle kendini belli ediyorsa, ihtiyarlamamız da büyük yaşlardaki insanların bize genç görünmeleriyle kendini belli eder.

Saçlarım ağarıyorsa ne zarar! Ben her zaman için bu köyün en genciyle çocuk, en yaşlısıyla ihtiyar kalacağım.

Hayatın neredeyse yarısı, belki de fazlası gider. Kendini yoksullaşmış hissedersin.

Yaşlanmak, olabilirliğin azalmasıdır.

"Genç olmak" insanın uzun zamanını alır.

Güzellik dediğin geçici nimet, yıllar aktıkça küçülür gider, zaman onu yer.

Gençlik, sahip olunmaya değer tek şeydir.

Gövde sürekli yaşlanır, ölüme hazırlanır. Bu noktada hiçbir zaman kuramı erteleme öneremez. Ölüm ve zaman daima bir yardımlaşma içindedir. Zaman yavaştan alırken, ölüm çarçabuk bitirir işini.

Yaşlı bir adam hala genç kadınlarla ilgilendiği için kınanınca şöyle demişti: ‘ Bir insanın kendini gençleştirmesinin tek yolu budur ve bunu yapmayı herkes ister.’

İnsan, gençlikte dilediğine ihtiyarlıkta bol bol sahiptir.

Zaman içinde düşünüldüğünde hayat durmadan yaşlanan bir varlığın sürekli gelişimidir:Hayat asla geriye dönmez,kendini asla tekrar etmez.

Artık yavaş yavaş rolünün sonuna geldiğini hissetmeyen canlı yoktur; ve Yaşamak, yaşlanmak demektir.

Zaman içinde düşünüldüğünde hayat durmadan yaşlanan bir varlığın sürekli gelişimidir.

İnsan aşktan vazgeçerse yaşlanır.

Yıllar geçtikçe yaşlanmıyoruz, her gün daha yeni oluyoruz.

Yaşlılar bir zamanlar gençti, gençler hiç yaşlı olmadılar.

İnsan, hayatının dörtte üçünü yapamayacağı şeyleri istemekle geçirir.