Bir insanın hayatının ikinci yarısı, ilk yarıda kazanılan alışkanlıkların sürdürülmesinden ibarettir.

Nasıl gemide giderken ilerlememiz kıyıdaki nesnelerin geri çekilmesiyle, dolayısıyla da küçülmesiyle kendini belli ediyorsa, ihtiyarlamamız da büyük yaşlardaki insanların bize genç görünmeleriyle kendini belli eder.

İnsanın kırk yaşına kadar geçen yılları bir kitaptır, geri kalan yılları da o kitabın eleştirmesidir.

Hayatın ilk elli yılı metin, geri kalanı yorumdur.

Hayat bir parça nakış işlemesine benzetilebilir. Hayatının ilk yarısındaki herkes işlemenin ön tarafını görür, ikinci yarısında ise tersini. ikincisi o kadar güzel değildir, ama daha öğreticidir, çünkü iplerin birbirine nasıl bağlandığını görmemizi sağlar.

Yaşlılıktaki mutlululuğumuz veya mutsuzluğumuz, gençlikte yaptığımız işlerin ödülüdür.

Bir insanın hayatının ikinci yarısı, ilk yarıda kazanılan alışkanlıkların sürdürülmesinden ibarettir.

Yeniden genç olmayı istemiyorum, tek istediğim yaşlanmaya devam edebilmek.

Herkes uzun yaşamak ister, ama hiç kimse yaşlanmak istemez.

İnsan, gençlikte dilediğine ihtiyarlıkta bol bol sahiptir.

Küçükken yaşlılara acırdım. Şimdi yaşlı, acıdığım genç.

İnsan gençliğinde kalbine ne kadar çok his ve hatıra biriktirirse o kadar geç ihtiyar olur. İnsana ekmekten, sudan fazla his lazım.

At olalım, insan olalım, ihtiyarlığı kolay kolay üstümüze konduramayız.

Henüz ulaşamayacağımız şeyleri özlüyoruz, hala beşikteyiz. Özlemlerimizden yorulunca arzu yine uykuya dalar; ölüm döşeğindeyiz.

Yaşlılar bir zamanlar gençti, gençler hiç yaşlı olmadılar.

İnsan, hayatının dörtte üçünü yapamayacağı şeyleri istemekle geçirir.

Gençlikte sevmek için yaşarız, yaş ilerledikçe yaşamayı severiz.

Yaşlılık, gençlikten daha adildir.

Yaşlılık, derin bir iç çekiş, yanılmış bir çocukluk olmasın.

Gençliğimde aradığımı yaşlılığımda buldum , neylersin. Ya ben erken geldim ya sen geç kaldın vuslata , neylersin. Kader!