Ben yaşamadan yazmam, yazmadan yaşamam.

Dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı.

Lüküs Hayat oynadım ama lüks hayat yaşamadım.

Yaşamak izler bırakmaktır.

Gerçekten yaşamak istiyorsak, bir an önce denemeye başlasak iyi olur.

Felsefi kırkayaklar, Hakikat-Gerçeklik istasyonları arasında, tahta ya da metal bacakları, hatta kanatları kırdılar. Ele avuca gelmez bir şey vardı hep: Yaşam.

Yaşadığım deneyimler kadar yaşım yok.

Sonunda, yazara kendi yazılarında bile yaşanacak yer kalmamıştır.

En çok yaşamış olan uzun yıllar yaşamış olan değil, yaşamının anlamını en fazla anlamış olan insandır.

Yaşam çözülmesi gereken bir sorun değil ancak deneyimlenmesi gereken gerçekliktir.

Belki de insan kayboldu mu tam kaybolmalı.

Hayatınızın ikinci yarısını, ilk yarının hatalarından kurtularak geçirebilirsiniz.

Yaşamı ve ölümü aynı anda deneyimlemiştim.

Yaşam deneyler bütünüdür. Ne kadar çok deney yaparsanız,sizin için o kadar iyi.

Şu da var ki, hayatın ve hakikatin kristalleştiği bazı anlar az zamanda hakikatin çok yüzünü de gösterebilir size. Bunu da unutmamak gerekir.

Tecrübe, yaşlanarak değil, yaşayarak kazanılır; ve zaman insanları değil, armutları olgunlaştırır.

İyi bir anlatı yaratmanın en önemli koşulu, hakikatin yaratıcı düşünceyle kurgulanıp, bir insanî vaka, deneyim, duygu olarak, olabildiğince canlı karakterlerle anlatılmasıdır.

Bir sona geldiğin için ağlama, onu yaşadığın için gülümse.

Her birimiz tüm yaşam deneyimlerimizden yüzde yüz sorumluyuz.

Tek bir yaşam kuralından özgür değildirler; başkalarının tahammül etmesi gereken şey, aynı şekilde deneyimlemelidir.