Hayata güvenin, bin kez güvenin. Umutsuzluğunuzu kovun. Böylece ölümü de kendinizden uzaklaştırmış olacaksınız. Cehennem sonsuza dek sürmez.

Cesaretin ölçüsü ölmek değil, yaşamaktır.

Ölüm orucuna gitmem, çünkü, ölüpte düşmanımı sevindiremem.

Ben, yaşamı sürekli alaya aldım. Dünya, tüm insanlar, gözümde bir oyuncak, bir rezillik, boş ve anlamsız bir şeydir. Uyumak, bir daha uyanmamak istiyorum, rüya görmek de istemiyorum.

Mesele kaybolmak değil, yolunu tekrar bulamamak.

Kaybedeceğini bile bile neden mücadele ediyorsun dedi, öleceğini bile bile yaşadığını unutmuştu o ama... Bozmadım.

Her şeye rağmen yanlış umut, umutsuz olmaktan daha iyidir.

Ölmek elinden gelmez, ama yaşamanın da tadı yok.

Bir hastalığın büründüğü en güçlü hal ölüme sebepolduğu dönemdir bu da hayatta insanın başına bir kez gelir.Bu nedenle ölü olmadığım sürece hasta değilmişim gibi davranacağım...

Bu dünyada bir şeylerin var, öyleyse devam et.

Yaşam belki bir urgandır, bir adamın daldan dala kendini astığı.

Keşke dünya şu ankinden daha kolay yaşanabilir bir yer olsaydı.

Dünya artık yaşamaya değmez,değil mi?

Ümit gidince, yaşamak zevki de gider.

Yaşamak mı? Artık gözümde değeri yok. Bir başımayım.

Asla umutsuzluğa düşme, ama düşersen de çalışmanı sürdür.

Ölmek umutları yok bunların. Hayatlarıysa öyle pis ki zavallıların.

Ölmedim, ama diri de değilim.

Uyuyuversem! Benim neyime yaşamak.

Yeryüzünde kaldığı bunca yıl boyunca yaşayıp gördüklerinin onda uyandırdığı düş kırıklığının dönüştüğü bir kayıtsızlıktı bu.