Çocukluğu olmayanın gençliği de olmaz.

Her toplum zamanın akışı içinde sürekli değişim geçirir.

Kimler önüne geçebilir zamanın akışının? Cümlelerimin noktalarına kaç zamanda ulaşırım?

İçinde bulunulan müthiş zaman parçasının önemini bir önceki veya bir sonraki zamanla değiştirme yanlısı kimseler yaşamadaki uyanıklığı terketmiş, şimdiki zamanı gölgede bırakıp kendilerini uyuşturmuş kimselerdir.

Dün ve bugün teoriyi, bugün ve yarın pratiği hazırlar.

Çocuktuk, başka bakardık Dünyaya Yaşam bu ya büyüdük.

Zaman bizimdir. Onu kullanır, Öyle yürürüz.

İnsanı zaman kadar terbiye eden şey yoktur.

İnsanı zaman kadar terbiye eden şey yoktur.

Acaba, doğduğu günden beri, bir defa olsun, hiçbir şeye güldü mü?

Tek bir günün sırası gelsin diye yaşam boyu bekliyoruz.

Kelebeğin ömrüne bir gün deme, o senin gibi ayları değil anları yaşar.

Zaman bir uyuşturucudur. Fazlası sizi öldürür.

Yine kırk yaş yine kır saç, yollarla duraklar değişmiyor.

Şunu söyleyeceğim ama siz yaşamdan soğumayın yine de: Yılları yağ edinmek için geçiriyoruz!

Süt, sevgi, bilgi... Bebek her şeyi içine alarak büyür. Hareket, besleme, sevme, düşünme... Aldıklarını bedenine, zihnine yayarak olgunlaşır. Altından, ağzından, elinden kaçırma... Aldıklarını tutamayarak ölür.

Sıkıntı ergenliği erkene alır.

Organikleşmek, organize olmaksa inorganikte tıkanmış bir şey vardır, sakın bu bilgisizlik olmasın.

İnsanın yaptığı ilk plan, işemesini tutmaktır.

İnsan çocukluğunu gözleri ve dişleri birbirinden ayrıldığında kaybeder.