Nasıl oluyor, vakit, bir türlü geçmezken, yıllar, hayatlar geçiyor?

Her yer hayatla kirliyken hala temiz, sahici, ilkeldi ve antik bir mermer gibi huzura ermişti.

Hayat kısa, yıllar ise uzundur.

Saçlarım ağarıyorsa ne zarar! Ben her zaman için bu köyün en genciyle çocuk, en yaşlısıyla ihtiyar kalacağım.

Çocukken bir bilge gibi yaşardım, büyüdüğümdeyse ağaçlara tırmanmaya başladım.

Hayatın neredeyse yarısı, belki de fazlası gider. Kendini yoksullaşmış hissedersin.

Yaşlanmak, olabilirliğin azalmasıdır.

Güzellik dediğin geçici nimet, yıllar aktıkça küçülür gider, zaman onu yer.

İnsan birisiyle yaşlanmalı, birisi yüzünden değil.

Yeniden genç olmayı istemiyorum, tek istediğim yaşlanmaya devam edebilmek.

Yaşamımız kötüleştikçe daha fazla öderiz, daha iyiye gittikçe ucuzlar.

Hayatta hiçbir şeyden emin olamazsın, emin olabileceğin tek şey budur.

Gövde sürekli yaşlanır, ölüme hazırlanır. Bu noktada hiçbir zaman kuramı erteleme öneremez. Ölüm ve zaman daima bir yardımlaşma içindedir. Zaman yavaştan alırken, ölüm çarçabuk bitirir işini.

Teoride, pratik ve teori arasında bir fark yoktur. Ama pratikte, vardır.

Kaçtığını düşünürken kendinle karşılaştın. Eve giden en kısa yol, en uzun olandır.

Yaşlanmak bir dağa tırmanmak gibidir. Çıktıkça yorgunluğunuz artar, nefesiniz daralır ama görüş açınız genişler.

Yaşlanmak bir dağa tırmanmaya benzer. Çıktıkça yorgunluğunuz artar, nefesiniz daralır ama görüş açınız genişler.

Zaman içinde düşünüldüğünde hayat durmadan yaşlanan bir varlığın sürekli gelişimidir:Hayat asla geriye dönmez,kendini asla tekrar etmez.

Artık yavaş yavaş rolünün sonuna geldiğini hissetmeyen canlı yoktur; ve Yaşamak, yaşlanmak demektir.

Zaman içinde düşünüldüğünde hayat durmadan yaşlanan bir varlığın sürekli gelişimidir.