Benim kitaplarımı okuyanlar bilsinler ki, bir kültürü yok edenlerin kendi kültürleri, insanlıkları ellerinden uçmuş gitmiştir.

Türküler tıpkı kırk bin yıl su altında kalmış, yıkanmış, cilalanmış çakıl taşı gibidir.

Kime ilham verdiğiniz, kimi etkilediğinizden daha önemlidir.

Roma ve Antik Yunan yalnızca birer semboldür. Bütün tarihleri şu büyük gerçeğin teyididir: Bir halkta siyasi iktidar arzusu ne kadar az ise kültürel yaşam biçimleri o kadar zengindir; siyasi iktidar ve bu iktidar için yapılan mücadeleler ne kadar güçlü ise, kişisel ve toplumsal kültürün düzeyi ve doğal yaratıcı, her türlü derin duyarlılık kısaca insana has olan her şey o kadar zayıftır.

Roma ise bir devletin ulaşabileceği en üst noktaya ulaşmıştı. Ama tam da bu nedenle kültürel bakımından önemli tek bir şey üretemeyen Romalılar, yabancı kültür ürünlerinin derin anlamlarını kavramaktan aciz, yaratıcılıktan hiç nasibini almamış talancı bir halk olarak kalmışlardır.

Ben, İnsanların sanatı takdir ettikleri gibi bilimi de takdir etmelerini isterim.

Biz ülke olarak söze çok önem veririz, çok güzel şairlerimiz var. Bazı şeyler çok olduğu için kıymet bilmiyor olabiliriz ama su yolunu buluyor. Ben sözün müzikten de önemli olduğunu düşünenlerdenim.

Bu projenin tamamı bir kültür yaratmakla ilgili. Sınır gökyüzü.

Ben insan canlısıyım, etrafımdaki insan sermayesini kullanıyorum.

Aranmadan ansızın akla gelen düşünceler çoğunlukla en değerli olanlardır ve bu yüzden korunmalıdırlar; çünkü nadiren tekrar gelirler.

Edebiyat ormanda vahşi büyümez.

Değerli kişileri etrafına toplamayan bir hükümdar bence ordusuz bir komutan gibidir.

Yoğun endüstrileşmiş bir toplumda insanlar herhangi bir şeyi yapmaya değil de almaya koşullanmışlardır. Kendi yaratacaklarına değil satın alabileceklerine değer vermek üzere eğitilmişlerdir.

Büyük dehalara hareket alanı ver. Onlar kendi yolunu bulur.

Bir kitaplık, dünyadaki en büyük vaatten daha değerlidir.

Gerçek zenginlik, fikirler artı enerjidir.

Meslekler içinde hiç sevmediğim tenekeciliktir; eğrilmiş bir tenekeyi, küçük çekiç darbeleriyle düzeltmeyi bir meslek edinmeyi hiç anlayamıyorum. Sesi veriminden kat kat fazla olan bir meslektir; en küçük bir yaratıcılık taşımıyor ve gelişmiş bir tenekeci bilmiyorum.

Yaşamak ise ancak serüven olduğu zaman yaşamaya değerdir.

Dil ve bilim, insanlığın en büyük ve en yaratıcı iki basitlemesidir.

Çocuk kadar yaratıcı, çiçek kadar kırılgan, kadın kadar patlamaya hazır; işte o devrim'dir.