Doğruya inançlar değil bilgi götürür.

Ateist, gerçeklikle azıcık irtibat kurarak komşularının fantezi yaşamlarıyla irtibatı epeyce koparmış olur.

Uyduruyorlar, sonra da uydurduklarına inanıyorlar.

Ölünün çok olduğu yerde yalan da çok olur.

Nasıl en kötü yazarın bile okurları oluyorsa, en büyük yalanların dahi inananları vardır.

Dostum, gerçek doğru, hiçbir zaman doğruya benzemez, bunu biliyor musunuz? Doğruyu doğruya benzetmek için içine biraz yalan karıştırmak zorunluluğu vardır. İnsanlar her zaman böyle yapmışlardır.

Gerçek anlamda altüst edilmiş bir dünyada doğru, bir yanlışlık anıdır.

Herkes kendi doğru bildiği gerçeği yaşar.

Yeterince insan bir yalana inanırsa, o artık yalan olmaktan çıkar.

Herkesin aynı yalana inanıyor olması, onu gerçek yapmaz.

Filozof Kant iyi'nin kendi halinde iyi olduğunu yazıyordu. Ben de doğru peşinde koşmanın başlı başına, doğru olduğuna inanıyorum.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıkları.

Siyasetsiz din olmaz, dinsiz de siyaset olmaz.

Dünyada ortalıkta dolaşan bir sürü berbat yalan var. En kötüsüyse, yarısının doğru olması.

Bir şeyin öyle olduğuna duyulan sarsılmaz inanç, o şeyi öyle yapar mı?

Çok iyi rol yapanlar sadece sahneye çıkanlar değildir.

Şöyle uzakta durup baktığım zaman, insana inanmayanların önderliğinde giden insan yığınlarında, bana son derece dokunan bir şey var.

Putları oldukları gibi tanımak onların büyüsünü bozmaz.

Beyazlardan korkmalısın dediler bana ama burada bütün suçları benim ırkım işliyor.

Tek bir doğru vardır ve yanlışın olasılıkları sonsuzdur.