Bir semti asilleştiren oranın taşı toprağı değil insanlarıdır.

İnsanların değeri , düşüp kalktığı ve beraber yaşadığı insanlardan anlaşılır.

Yaşamak ise ancak serüven olduğu zaman yaşamaya değerdir.

Bir kimse sudan ve Ruh’tan doğmadıkça Tanrı’nın Egemenliğine giremez.

Benim vereceğim sudan içen sonsuza dek susamaz. Benim vereceğim su, içende sonsuz yaşam için fışkıran bir su kaynağı olacak.

Yarısı zakkum, yarısı gülüm. Kendimi bulmam için bir rehber gördüm. Yalnız, dilsizdi ve sen onu gâayet hor gördün. Bir öğün için 10 ekmek kendine böldün, ben güldüm.

İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.

Ah bedava sirke, sen mi baldan tatlısın?

Canımı yolda buldum, tuttum kolundan evine soktum.

Biz varımızı ortaya koysak, yokumuzdan utanırız.

Derin bir denizin dibine çökmüş bir hazine aşk denen...

Ramazan yılda bir geliyor, onu yeterince iyi ağırlamak ve ona değer vermek gerek. Ben kıymetini bilenlerden olma heveslisiyim.

İnsanlar değerli olmayı unuttular, önemli olmaya çalışıyorlar.

Bir defa, insanları tanıyabilmek için onları sınarsınız. İkincisi, başka insanları incelemek için çaba harcanmaz. Bütün insanlar, gerek ruh, gerek fizik açısından, birbirlerine benzerler; hepimizin beyni, dalağı, yüreği, akciğerleri aynı biçimde yapılmıştır. Manevi değerler ise herkeste aynıdır; küçük farkların önemi yoktur. Bir insanı tanımak, diğerini de tanımak anlamına gelir. İnsanlar aynı ormandaki ağaçlar gibidirler; hiçbir botanik bilgini, tek tek akkavağı incelemeye kalkmaz.

Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!

İrade, özgürlükten daha değerli olan tek şeydir.

Eğer öte dünyada makbul olacağı kabul edilen vasıflar bu dünyada üstünlük tesis etmenin aleti haline gelmiş ise ahiret sarf edilmiş olur.

Her parıldayan şey altın değildir, diyorlar. Olmayıversin. Parıldıyor ya! Türkiye'de kıymetsizlik kıymete bindi.

Ben vatanımı seviyorum, ülkemi seviyorum. Önemli olan bir iz bırakmaktır.

Hazineye sahip olmak değil, onu kullanabilmek hünerdir...