Vicdan azabı, insanın içinde bir cehennemdir.

Ne zaman hayattan zevk alacak olsan, bir başkasının hayatını yok ettiğin aklına gelecek.

İnsan ilerde utanmamalı, yaptıklarından...

Ceza kaldırılabilir; ama suç insanın içinde sonsuza kadar yaşar.

Kapanmayan tek yara vicdan yarasıdır.

Vicdan, hareketlerimizin hemcinslerimiz ve dolayısıyla kendimiz üzerinde tesir yapabileceği şuurudur. Vicdan azabı ise hareketlerimizin, muhitimizin kin ve nefretini üzerimize çekebileceğini düşünerek hissettiğimiz korkudur.

Ceza kaldırılabilir; ama suç insanın içinde sonsuza kadar yaşar.

Izdırapların en büyüğü kendi kendini suçlu görme duygusudur.

Her insan, yapmadığı tüm iyiliklerden suçludur.

Vicdan azabı kayıp haysiyetin yankısıdır.

Vicdanım öyle ağır çekiyor ki bedenimi taşımakta zorlanıyorum.

Cehennemin en karanlık yerleri, Ahlak Krizi Zamanlarında tarafsız kalanlara ayrılmıştır.

Suç işlenmezse, pişmanlık da duyulmaz.

Kötü bir davranışta pişman olmuyorsan, vicdanın çürümüştür.

Vicdanıma göre değilde cüzdanıma göre hareket etseydim şimdi farklı yerlerde olurdum.

Bu karmaşık dünyada benim tek pusulam vicdandır . Çünkü vicdanı olmayan her insan, Nazi'dir.

Bizim bir elimizde silahımız varken diğer elimizde vicdan tartan terazi vardır.

Adalet kanunlarda bulunmaz. O vicdanımızın içerisindedir.

Vicdanı tatmin eden her neyse, gerçek de odur.

Vicdan, insanın pusulasıdır.