En önemli verme edimi, maddi şeyler değil aksine insana özgü dünyadan bir şeyler vermektir.

Ancak kendinden bir şeyler verebilen kişi zengindir.

Vermek, almaktan daha büyük mutluluktur.

Başkasını yargılamayın, siz de yargılanmazsınız. Suçlu çıkarmayın, siz de suçlu çıkarılmazsınız. Başkasını bağışlayın, siz de bağışlanırsınız. Verin, size verilecektir. İyice bastırılmış, silkelenmiş ve taşmış, dolu bir ölçekle kucağınıza boşaltılacak. Hangi ölçekle verirseniz, aynı ölçekle alacaksınız.

Kimi zenginliğine tutunur; kimi müdürlüğüne; kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en iyi, en yüksek olduğuna inanır.

Ne kadar cömert olursak, o kadar neşeli oluruz.

Kalp boşaldıkça kese dolar.

İnsanın dilediği gibi kullanabileceği bir nesne nasıl insandan daha kıymetli olabilir..?

İnsanların altın ölçmek için mihenk taşları vardır. İnsanları ölçen mihenk taşı da altındır.

Bu dünyada varsa para, yoksa para.

Bilgelik ve öğrenme özelliği olmayan zengin insanlar, altın renkli yünleri olan koyunlardır.

Bilgelik, herhangi bir zenginlikten daha önemlidir.

Büyük bir servet, büyük bir köleliktir.

İnsanlar akıl ve kalbi olgunlaştırmaktan bin kat daha fazla, kendileri için zenginlik biriktirmeye uğraşırlar. Oysa mutluluk için, şüphesiz ki insanın elindeki şeylerden daha ziyade, insanın içindeki şeyler önemlidir.

Dünyanın en yoksul insanı, paradan başka hiçbir şeyi olmayandır.

Zenginler, yiyeceklerine fakirler kadar değer vermezdi.

En çok geri dönmesini istediğinizi dışa verin.

Para küçük akılların öcüsüdür.

Sağlıktan büyük zenginlik yoktur.

Zengin bir kalp yoksa servet çirkin bir dilencidir.