Kainat senin içinde. Sen de kainatın içindesin.

Cehennem, insanın kendi ciğeri

Aslında insanlar da Tanrı'nın reklamı değiller mi?

İnsanda iyi olan ne varsa acı ondan doğmuştur.

Sonsuz uzayda etrafında bir düzine daha küçük kürenin döndüğü yuvarlak, ortası sıcak, üzerindeki küflü tabakanın canlı ve bilinçli varlıklar ürettiği soğuk sert bir kabukla kaplı sayısız aydınlık küre - bu ... gerçek dünya.

İnsandan aşağı, insandan üstün diyorsun. Lütfen söyler misin insan nedir?

İnsanın en derin bakışları boşluğa yönelir.

Her insan filozoftur.

Evren aynı kalmak için değişir biz ise farklı olmak için.

İnsana ait düşüncelerin doğruluğu karşısında insan hayatının değeri nedir ki?

İnsan ne düşünüyorsa o'dur.

Özgür olmayan insan nedir?

İnsan, kendi gönlüyle bu acılara katlanır mı?

Hepimiz yıldızların ve onların güçlerinin varlıklarıyız; Onlar bizi oluşturur.

İnsan iki şey için doğmuştur; düşünmek ve eyleme geçmek!

Ne garip bir oyuncak şu insan! Yürür, konuşur ve acı çeker. 70 kilodur. Kendisine ve çevresine ait hiçbir şey bilmez. Bir nevi ıstırap makinesi. İpleri başkaları çeker. Hantal ve şapşal bir robot. Neye sevinir bilinmez. Sınırsız olan yalnız hayalleri ve acı kabiliyeti. Etten bir kafes ve aciz içinde çırpınan bir ruh. Vücut araba, akıl arabacı. Ama gözleri bağlı arabacının, arabaya hükmeden atlar... Bu da haklı: Var olmak için yok olmak lazım, parça bütüne kavuşacak ki hasret dinsin.

Bizler, insanların düşünebildiğini nezaketen varsayarız. Aslında bunun da sorgulanması gerekir.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Kimler önüne geçebilir zamanın akışının? Cümlelerimin noktalarına kaç zamanda ulaşırım?

İnsan öyle yaratılış ki: düşünür, taşınır, hamle yapar...