Basit insanlar, sahip olduklarının kıymetini, elden çıkmadan bilmezler.

Suyun değeri, kuyu kuruyunca anlaşılır.

Eksikliğimi beni kaybettiğinde anlayacaksın.

Seni kaybedenler seni kazanmak için hep geç kaldı.

Ah bedava sirke, sen mi baldan tatlısın?

Ramazan yılda bir geliyor, onu yeterince iyi ağırlamak ve ona değer vermek gerek. Ben kıymetini bilenlerden olma heveslisiyim.

Her parıldayan şey altın değildir, diyorlar. Olmayıversin. Parıldıyor ya! Türkiye'de kıymetsizlik kıymete bindi.

Bir yerin değeri, o yerde bulunanın değerine goredir.

İnsan, işine, işsiz kalıncaya kadar küfreder.

Hayat öyle lanet bir şey ki; ya yanlış zamanda doğru insanı karşına çıkarır. Ya da yanlış insanla, zamanını harcatır.

Her zaman olduğu gibi, geçirdiğimiz günlerin güzelliğini takdirden acizdik.

Onurumuz biz onu terk etmeden, bizi terk etmeyecek tek şeydir.

Şeylerin değerini ancak onları yitirdiğimizde anlarız.

Bir kişiye gerektiğinden fazla değer verirsen, ya onu kaybedersin ya da kendini mahvedersin.

Hayat ancak bir kere oynanan bir kumardır, ben onu kaybettim. İkinci defa oynayamam...

Hayatınızın değerli anlarını sonradan pişmanlık duyacağınız şekilde harcamayın.

Bütün büyük hatalarda ortada bir yerde, hatayı geri almanın ve belki de gidermenin mümkün olduğu birkaç saliselik minicik bir an hep vardır.

Kalbi kırdıktan sonra gelen özür, doyduktan sonra sofraya gelen tuz gibidir. "İhtiyaç" kalmaz.

Gözyaşım kadar değerlisin; ama nasıl gözyaşlarım gözümden düştüyse şimdi sen de öylesin.

Yine endîşe bilir kadr-i dürr-i güftârım/ Rüzigâr ise denî dehr ise sarrâf değil.