İnsan alışkanlıklarıyla zincirlenmiştir.

Alışkanlıktan daha büyük bir şey yoktur.

Alışkanlıktan daha büyük bir şey yoktur.

İnsanın yapısı bilinçsizce yaptığı şeylerde belli olur.

Bir alışkanlığın devamlılığı genellikle saçmalığıyla doğru orantılıdır.

Bir insanın hayatının ikinci yarısı, ilk yarıda kazanılan alışkanlıkların sürdürülmesinden ibarettir.

Su akacağı ilk meyilli alana doğru yönelir. Yokuş yukarı çıkmaya çalışmaz. Beyin de böyledir, nasıl alıştırırsanız öyle tepki verir.

Önce biz alışkanlıklarımızı oluştururuz, sonra da alışkanlıklarımız bizi oluşturur.

Rüyanın özelliklerinden biri, orada hiçbir şeyin bizi şaşırtmamasıdır. Orada alışkanlıklarımız ve dostlarımızdan kopuk şekilde, özlem duymaksızın, yabancılarla yaşamayı kabulleniriz.

Alışkanlıklar bir halata benzer. Her gün bir ilmik daha atarız ve çok geçmeden koparılamaz hale gelir.

Alışkanlıklar, bırakılmazlarsa, zamanla ihtiyaç haline gelirler.

İnsanların kaçta kaçı, yeni bir kalemi denemek için önce adlarını yazıyor?

İnsan hayatının belli başlı kılavuzu alışkanlıktır.

İnancın özü bir alışkanlığın oluşturulmasıdır; ve farklı inançlar ortaya çıktıkları farklı eylem biçimleriyle ayırt edilir.

Bilinçaltı ürkütücü bir canavar değildir. Doğal bir organizmadır. Ancak bilinçli davranışımız işe yaramaz duruma girdiğinde tehlikeli olabilir. Kendimizi baskı altına aldıkça bilinçaltının tehlikelerine kendimizi maruz bırakmış oluruz.

Papağan, temiz de olsa gagasını siler.

Alışkanlıkların zincirleri, önce duyulmayacak kadar hafif, sonra kırılamayacak kadar güçlü olurlar.

Artık Tayyip Erdoğan'ın pek çok davranış ve konuşmasının yalnızca nörologları ilgilendirdiği konusunda bir ittifaka yaklaşıyoruz.

Edebiyat, toplumda, davranış bağlarını kuran düzendir.

Olması gereken şeylerin adını iyilik yapmak koymuşlar.