Teori başka yaşamak başka.

Teoride, pratik ve teori arasında bir fark yoktur. Ama pratikte, vardır.

Teori yapmadan çalışalım, hayatı çekilir kılmanın yegane yolu budur.

Roosevelt öldü, Truman geldi, Kennedy öldürüldü, Johnson çıktı, Nixon düşürüldü, Ford yükseldi. Hiçbirisinin de çıktıkları yerlere çıkacaklarını düşünemeyiz; düşündüğümüz şudur; çıkanlar, İsrael lobisinin adamlarıydılar ve zamanlarında İsrael Devleti, 1948 ve 1967 ve 1973-1974 olmak üzere, üç kez kurulmuş oldu. Teori işte görülmemiş bir pratiği ortaya çıkarabilmektir.

Pratik günü yaşamaktır. Teori geleceği. Pratik, geleceği hazırlar; teori haber verir.

Pratik, teori değildir. Teori, tek tek pratikten çok ötedir. Teorinin geçerli sayılabilmesi için kendisine tıpa tıp uyan bir pratik bile gerekli değildir.

Dün ve bugün teoriyi, bugün ve yarın pratiği hazırlar.

Ben şuna inanırım: Çalışırsanız ve yetilerinizi aktif tutarsanız, ne yapmak istediğinizi de kafanızda hayal edebiliyorsanız hayat her anlamda kendiniz için de, etrafınız için de, tatmin edici olabilmek yolunda kolaylaşabiliyor.

Unutulmaması gereken, hayatın her evresinin kendine özgü güzellikleri olduğudur, oysa öldüğünüz zaman elektrik düğmesini bulmak zordur.

En iyi, iyinin düşmanıdır.

Eğer birisi gerçekten yaşamak isterse çalışmak ve cesaret etmesi gerek.

Çalışmak hayat, düşünmek ışıktır...

Bir zamanlar miadını doldurmuş gibi görünen felsefe bugün hâlâ yaşıyor çünkü onu gerçekleştirme fırsatı kaçırıldı.

Yapamayan açıklar, çoğu teorisyen kötü pratik sahibidir.

Yapılana kadar her şey teorik olarak imkansızdır.

Teoriyi bilmek yeterli değildir; uygulayabiliyor olmalısınız.

Hayat eylemdir, laf değildir. Eylem getirmeyen fikir sahtedir.

Yaşadığım sürece çalışırım, çalışamadığım an ise ölmüş sayılırım.

Artık sadece teoriden değil yılların pratiğinden de biliyoruz ki sosyalizm olmadan gerçek demokrasi mümkün olmadığı gibi, demokrasinin sürekli gelişimi olmadan sosyalizm de imkansızdır.

İyi bir teoriden daha pratik bir şey yoktur.