Basit insanlar, sahip olduklarının kıymetini, elden çıkmadan bilmezler.

Şeylerin değerini ancak onları yitirdiğimizde anlarız.

Eksikliğimi beni kaybettiğinde anlayacaksın.

Toprak bir gün yağmurun kıymetini anlayacak; fakat o gün yağmur yağmayacak.

Ah bedava sirke, sen mi baldan tatlısın?

Biz varımızı ortaya koysak, yokumuzdan utanırız.

Ramazan yılda bir geliyor, onu yeterince iyi ağırlamak ve ona değer vermek gerek. Ben kıymetini bilenlerden olma heveslisiyim.

Her parıldayan şey altın değildir, diyorlar. Olmayıversin. Parıldıyor ya! Türkiye'de kıymetsizlik kıymete bindi.

Bir yerin değeri, o yerde bulunanın değerine goredir.

İnsan, işine, işsiz kalıncaya kadar küfreder.

Yokluğu bilmeyen, varlığının kıymetini bilemez.

Onurumuz biz onu terk etmeden, bizi terk etmeyecek tek şeydir.

Bir kişiye gerektiğinden fazla değer verirsen, ya onu kaybedersin ya da kendini mahvedersin.

Gözyaşım kadar değerlisin; ama nasıl gözyaşlarım gözümden düştüyse şimdi sen de öylesin.

Seni sevdiğimi anlayacaksın, sevmediğim zaman.

Yokluk büyük varlıktır azizim, yeter ki fark edebilesin.

Yine endîşe bilir kadr-i dürr-i güftârım/ Rüzigâr ise denî dehr ise sarrâf değil.

Mutluluğu elinizde tuttukça, daima küçük görünür. Ancak bir kere gittiğinde ne kadar büyük ve değerli olduğunu anlamaya başlayacaksınız.

Hayata değer vermeyen onu hak etmemiştir.

Sonradan bulduğun bir şeyi yitirmek, her zaman daha zordur.