Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Herkes dedi, merak içinde, Ölümden sonra hayat var mı diye, Boşuna düşünürler, Sanki hayat varmış gibi ölümden önce.

Sorgulanmamış bir hayat, yaşanmaya değmez.

Yaşam kısadır ve gerçek; uzak başarılara çalışır ve uzun ömürlüdür: Bırakın gerçeği konuşalım.

Dünyaymış! Dünya da ne demekmiş? Dünya işte bizim olduğumuz yerdir, hayat da bizim yaşadığımızdır.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

"Doğru yaşam"; ne zaman başlar ki bu? "Kaçırılır" mı yoksa yanından geçip gidilir mi?

Eğer bir insanın hayatından daha değerli bir şeyi yoksa onun hayatının da değeri yoktur!..

Ölüm kapını çaldığı gün ona ne ikram edeceksin?

Eğer aklımız ermeyecekse neden anlamaya uğraşalım?

İnançlarımızın çoğu yanlıştır. Ya da tüm inançlar yanlıştır, sadece bazıları diğerlerinden daha az yanlıştır.

Özgürlük, yaşamı bütünüyle yaşamak demektir.

Eğer hayat bu kadar tatsız bir şeyse, ne diye onu uzatmaya bu kadar meraklısınız?

Yaşam öylesine zavallı ki ölümsüz olmaya değmez.

Yaşamak sözlük sayfalarında kalmış adınız mı.

Yaşamak ölümden başka bir şey değilmiş.

Ölüm mutlaka varılacak bir uçtur. Ölümden değil, iz bırakmadan ölüşten korkmalıyız.

Mutsuz bir yaşamı genel olarak kutlu kılmak mümkün müdür?

İnsanin aklına ilk gelen sözcük "anlamsız" oluyor, ama İdris onu zihninden kışkışlıyor. İnsanlar habire bunu söyler. "Anlamsız bir şiddet eylemi. Anlamsız bir cinayet." Anlamlı bir cinayet islenebilirmiş gibi.

Yaşamak kelimesini tanımlamak herkesin bildiği gibi zor.