Kendimi bulmak için önce kendimi kaybetmeyi çok seviyorum.

Yolculuğun sona ermesi iyidir, ama sonunda önemli olan yolculuktur.

Seyahatler çekiyor içim.

Bir yere varmak için değil, yol almak için dolaşıyorum.

Umarım amacıma çok çabuk ulaşmam; çünkü amaca ulaşmak kadar eleştirel bir şey yoktur.

Aramak, aranmanın kapısıdır.

Bir insan hiçbir zaman, nereye gittiğini bilmediği zamanki kadar uzun yol gidemez.

Felsefe yolda olmaktır.

Hiç tek bir amaç uğruna yola çıktığın ve o amacı sana yol göstermesi için bir pusula gibi kullandığın oldu mu?

İyi bir gezginin amacı bir yere varmak değildir.

Ne aradığını bilmeyen bulduğunu bilemez.

Neyi niçin aradığını önceden bilemiyorsan, hiçbir yerde, hiçbir şeyi bulamazsın. Yanıldığının ispatını bile.

İnsan bir şey aradığı sürece yaşlı değildir.

Felsefede önemli olan hedefe ulaşmak değil, bu arada ulaşılan şeylerdir.

Deme ki, "Ruhun yolunu buldum." Onun yerine de ki, "Yolumun üstünde yürüyen ruhu buldum." Bütün yolların üstünde yürüyen ruhlar için.

Bir limana ulaşmak için yelken açmalıyız, yelken açmalıyız (demir atmamalıyız), yelken açmalıyız, sürüklenmemeliyiz.

Hiçbir şey bulamayacağını bildiği halde arayan birisi, yaşamın sırrını çözme yolunda ilerlemektedir.

Aradığımızın ne olduğunu biliyorsak, arayacağımız yer bellidir.

Varacak bir yeri olmayanlar için tüm yollar anlamsızdır.

Yaşamın bir yolculuk olduğunu ve amacının da sonundaki bir hazineye ulaşmak değil, hangi yollarda, kimlerle birlikte yürüyeceğine karar verme cesaretini bulmak olduğunu öğrendik.