İki kişi aynı rüyayı göremez.

Dünyada ne kadar insan varsa o kadar da kişilik var.

Yaşamın geri kalan kısmı boyunca ya herkes gibi olmayı, ya da farklılıklarını erdeme dönüştürmeyi seçmen gerekir.

Filmler hayallerimizin kapısını çalıyor.

Einstein'ın eski yeni bütün giysileri aynıydı, sadece otistikler çok başka bakarlar.

Herkesin bu derece birbirine benzediği bir toplumda, yalnızca anormalliğin bir değeri vardır.

Mutluluk, herkes gibi yaşarken kimse gibi olmamaktır.

Doğrudur. Eğer "kendi olmak" istemek, sürüden ayrılıp bir birey olmak, kendini bir sanat yapıtı yoluyla var etmek, kral çıplak demek bir ruh hastalığıysa, Fikret Muallâ da bir ruh , bir akıl hastasıydı.

Aklı başında hiçbir insan bir başkasının gerçeğine kendisininkinden fazla inanmaz.

Evet, bu doğru. İnsanlar birbirine benzemez.

Genellikle rüyalar için uyurum.

Her bakımdan genel özgürlüğüm beni diğerlerinden oldukça farklı bir varlık yaptı.

Hepimiz deli doğuyoruz. Bazıları böyle kalıyor.

Herkesin ter kokusu ayrıdır, parmak izi gibidir.

Ormanda iki yol belirdi önümde ve ben daha az yürünmüş olanını seçtim. Bütün fark buradaydı işte...

Ormanda karşıma iki yol çıktı. Ben en az kullanılmış olanı seçtim.

Kafam karışık değil benim. Sadece güzelce karışmış.

Şu andaki biçimi bakımından bu dünya mümkün olan tek dünya değildir.

Tutkularım var benim. Başkalarına benzemiyorum. Cesaretim var!

Hepimizin dediği bir olursa yaşamanın tadı mı kalır?