Rüyaların yapıldığı maddeden yapılmayız biz ve uykuyla çevrilidir küçücük hayatımız.

Rüyasında kepekli gevrek yediğini gördü. Uyandığında şiltesinin yarısı gitmişti.

O ki; rüyana gireceğim diye söz verdi. Nice yıllar geçiyor ki bu söz yüzünden gözüme uyku girmedi.

Filmler hayallerimizin kapısını çalıyor.

Yaşam için hayal ediyorum.

Neden mi düşünüyorum? Çoğu şeyi düşünmemek için.

Siz kitap okumayı seviyorsunuz. İyi bir kitap kadar insanı kendinden uzaklaştıran hiçbir şey yoktur.

Rüyalarımın %90'ı aksiyon/maceradan oluşuyor.

Barış barış! Öldü değil, uyudu. Yaşam rüyasından uyandı.

Gerçek daima hayal edebildiğimizin çok daha ilerisindedir.

Tutarlılık, hayal gücünden yoksun olanların son sığınağıdır.

Evriminin erken döneminde insan uzun uyumaz, kısa ve kopuk kopuk uyurdu. Dolayısıyla uykunun arasına gerçekler sokulurdu. Sonra insan uzun uyumaya başladığında bu gerçekler, uykunun içinde aralıklarla görülen rüyalara dönnüştü.

Ancak rüya gördüren bir uyku dinlendirici olabilir.

Sadece dünya olarak, nesneleri sadece nesne olarak algılayan, kısacası herşeyi olduğu gibi, hayal gücünü devreye katmadan yorumlayan kişiye filozof denilemez.

İnsanın rüya görmesi önemlidir, ancak kendi rüyalarına gülebilmesi belki de aynı derecede önemlidir.

Ümit, uyanık insanın rüyasıdır.

Hayat, hayallerimizde taşıdığımızdan daha fazla hayal gücüne sahiptir.

Hayal edin, hayal ettiğiniz sürece yaşarsınız.

Rüya... Kayıp bellek.

Uyumak, dünyadan çekip almaktır kendini.