Öfkeni aklınla yenemiyorsan, kendini insandan sayma.

Alışkanlıklar, karşılarına akıl barajları inşa etmeniz gereken manevi sellerdir, böylece onların gücünü, doğru davranış ve sezgi kanallarına yöneltebiliriz.

Nefsine hakim olamayan, hiçbir şeye hakim olamaz.

Sadece düşmanını yenen değil, heveslerine hakim olan da erdemini göstermiş olur.

Biz vücudumuzun tüm zaaflarına teslim olmak yerine,onlara hükmeden seçkin kişiler olmalıyız.

Tutkularla gerçekleştirilebilen her şey akılla da gerçekleştirilebilinir.

3 kilo ağırlığındaki yorganı kaldıramayıp da sabah namazına kalkmayan cihat edemez.

İnsanlığın büyük yıkımlarından sonra; bilgi-gerçeklik önemini kaybeder; "inanma" ihtiyacı dışa vurur. Bu dönemde dogmatizm, akıldışılık her alana sirayet eder; iradesi zayıf olanlar yaşarken çürür. Böyle dönemlerde sadece insanın ruhundaki soyluluğu onun düşmesini önler.

Köleliğin zincire vurduğu kişi azdır; kendini köleliğe zincirleyense daha çoktur.

Bu dünya tecrübe meydanıdır. Akla kapı açılır, fakat ihtiyarı elinden alınmaz.

İnsan olmak isteyen kişi önce nefsinin köpeğini susturur.

Din, insanın alt üst olmuş kendi hayal gücüyle yarattığı var olmayan yaratıkların korkusuyla, insanın yargılama yeteneğini yok ederek, bütün akli yeteneklerini kaybettirdi ve insanı en sefil, acınası köle haline getirdi.

Din, insanın alt üst olmuş kendi hayal gücüyle yarattığı var olmayan, akli yeteneklerini kaybettirdi ve insanı en sefil, acınası köle haline getirdi.

Önce kendini kontrol etmeyi öğrenmelisin.

Nefsinin öğretmeni, vicdanının öğrencisi ol.

Kendini yönetirsen dünyayı yönetecek gücü bulabilirsin.

İnsanın kendini fethetmesi zaferlerin en büyüğüdür.

Dünyayı zekâyla fethedin, der Russell, dünya üzerinde yaşamanın bir sonucu olan korkulara köle olarak değil.

Başkalarını yönetmeye kalkan, önce kendine hükmedebilmeli.

Kendisinin efendisi olan, başkasının kölesi olmaz.