İnsanoğlu zaaflarının bile efendisi olmalıdır.

Öfkeni aklınla yenemiyorsan, kendini insandan sayma.

Fakat benim içimde öyle bir şeytan var ki… bana her zaman istediğimden büsbütün başka şeyler yaptırıyor. Onun elinden kurtulmaya çalışmak boş… Yalnız ben değil, hepimiz onun elinde bir oyuncağız… Senin dünyaya hakimiyet planların bile eminim onun mahsulü…

Önce kendini kontrol etmeyi öğrenmelisin.

Kendini yönetirsen dünyayı yönetecek gücü bulabilirsin.

İnsanın kendini fethetmesi zaferlerin en büyüğüdür.

Başkalarını yönetmeye kalkan, önce kendine hükmedebilmeli.

Düşüncelerinize siz hükmedin. Eğer düşünceleriniz size hükmetmeye başlamışsa tehlikeli. Duygularınıza da siz hükmedin, Eger duygularınız sizi esir almış ve sizi istediği yere götürüyorsa, aman dikkat! bir felakettir.

Size kafanız hükmediyorsa kralsınız, vücudunuz hükmediyorsa köle...

Güçlü bir zihin için en önemli ama en zor şeylerden biri kendi kendisinin efendisi olmaktır.

Alışkanlıklar, karşılarına akıl barajları inşa etmeniz gereken manevi sellerdir, böylece onların gücünü, doğru davranış ve sezgi kanallarına yöneltebiliriz.

Yapmayacağınız şeyleri yapabilmelisiniz. Bu gerçekten ahlaklı bir insanın tanımıdır. Yapabilirler ama yapmazlar.

İnsan özgür olmak için kendine hakim olmayı bilmelidir.

Nefsine hakim olamayan, hiçbir şeye hakim olamaz.

İnsanlar ancak alışkanlıklarına gem vurabildikleri oranda hürriyete hak kazanırlar.

Sadece düşmanını yenen değil, heveslerine hakim olan da erdemini göstermiş olur.

Hayatta kötü bir alışkanlığın fethine eşit bir zevk yoktur.

Güven ve irade, ne yazık, pratikten ve dıştan geliyor.

Mülkiyet ve irade düzeyleri önemli ölçüde farklı olanların kardeş olmaları mümkün değildir; heterojen irade ve mülkiyet düzlemlerinde kardeşlikten söz etmenin aldatmaca olduğunu düşünüyorum.

Kötü insanları tanıma senesi... Can çekişmekte adımın 5 hânesi, yaşamdan soğumamın çoktur bahanesi. Günden güne yırtılmakta kalbimin 12 perdesi. Korkutur cesaretimi iradesizlik sillesi.