Ne iş mi yaparım..? Yolculuk ederim. Göğe bakarım..

Renksiz, kokusuz, fakat sula dolu billur bir kadehe benzeyen hayatını, durup dururken, yarı can sıkıntısı, yarı inat, yarı tecessüsle kokulu bir çirkefe batırıp çıkarmış ve bundan marazi bir zevk duymuştu.

Artık demir almak günü gelmişse zamandan, Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan... Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol... Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol... Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli... Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli... Biçare gönüller!.. Ne giden son gemidir bu... Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu... Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler... Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler... Birçok gidenin her biri memnun ki yerinden... Birçok seneler geçti dönen yok seferinden...

Hayatın macerası öğrenmektir.

Prensipler söz konusu olduğunda, kaya gibi durun, Zevkler söz konusu olduğunda, akıntıya kapılıp yüzün.

Gezmek, mutlaka uzağa gitmeyi gerektirmez; tarihe ve beyinlere yapılan seyahatler büyüleyici olanlardır.

Bugün benim doğum günüm, Kelimeler büyüyor ağzımda, Bildiğim tüm hayatlar, paramparça.

Hayat sadece iki şey için güzeldir. Matematiği keşfetme ve öğretme.

Çalışmaktan aldığım zevki başka hiçbir şeyden almıyorum.

Kendini seçemiyorsun, bırakıp kaçamıyorsun. Yazmadığın bir hikâyede, uzun ya da kısa vadede az biraz keşfediyorsun.

Zevklerin binlercesi bir acıyı telafi edemez.

Kötü insanları tanıma senesi... Can çekişmekte adımın 5 hânesi, yaşamdan soğumamın çoktur bahanesi. Günden güne yırtılmakta kalbimin 12 perdesi. Korkutur cesaretimi iradesizlik sillesi.

‘En kötü şeyin hayatı yalnız bitirmek olduğunu düşünürdüm ! Hayır ! En kötü şey; seni yalnız hissettiren insanlarla bitirmek!

Yabancı diyar yoktur; yabancı olan sadece yolcudur.

Öğrenmek, gerçekten ne bildiğimizi keşfetmemizdir. Yapmak, bildiğimizi göstermemizdir.Öğretmek, başkalarına en az bizim kadar iyi bildiklerini hatırlatmamızdır. Bu hayatta hepimiz birer öğrenci, öğretmen ve uygulayıcıyız.

Hayatın derin hüznüne rağmen, güneşin yeniden doğacağını bilerek yaşadım!

Zevklerimizin biraz acıdan, ekşilerimizden, biraz tatlılıktan hoşlanmadığı bir yaşam saatimiz yok.

Baka kalırım giden geminin ardından; Atamam kendimi denize, dünya güzel; Serde erkeklik var, ağlayamam.

Belki de aşk sadece vazgeçmeyi bilmekti.

Kimse bana inanmayacağı için, gördüklerimin yarısını bile anlatmadım.