İnsanlar sadece konuştuklarından değil, sustuklarından da sorumludurlar.

Konuşmanın konusu sınırlıdır, fakat susmanın konuları tükenmez..

Sırrım konusunda sessizliğimi korursam benim esirim olur; eğer ağzımdan kaçırırsam ben onun esiri olurum. Sessizlik ağacında huzur meyveleri yetişir.

Dünyanın yarısı söyleyecek birşeyi olan ama söyleyemeyen, öteki yarısı da söyleyecek birşeyi olmayan ama durmadan konuşan insanlardan oluşur.

Zeki adamlar söyleyecek bir şeyleri olduğu için konuşurlar. Aptallar, konuşmaları gerektiği için.

Bilge insanlar konuşurlar çünkü söyleyecek bir şeyleri vardır. Aptal insanlar konuşurlar çünkü bir şey söylemek zorundadırlar.

Cezbeden sahte gülümseyişini gösterdiğinde durgun denize asla güvenme.

Konuşmak, bir şey söylemek değildir.

Kadınlar için sükût yorgunluk, söylemek ise dinlenmek demektir.

İnsanlarda fitne ve fesat çoğalmıştır. Düşmandan ziyade, samimî arkadaşlarından sakın. Dostum bana düşman olabilir diye hazırlıklı ol.

Eşyalarını rastgele insanlara değil, güvendiğin kişilere teslim et. İşlerini de onlara gördür.

Sessizlik aptalların erdemidir.

Keşke susmanın muhabbet kuşu olaydım.

Söz yazar, sükut çizer.

Söylememiş olduğum bir şeyin zararını daha hiç görmedim.

Bir insan herkese saygı göstermek ya da güvenmek zorunda değildir.

Kolayca inanmayın, kolayca sevmeyin.

Güven ve irade, ne yazık, pratikten ve dıştan geliyor.

Ortaçağ'da insan, doğayı etkileyemediği ve kontrol edemediği için kendine güvenden yoksundu. Bitkisel bir yaratıktı. Tekelsi düzende ise insan, toplumu etkileyemediği ve kontrol edemediği için kendisine güven duyamıyor. İnsanı insan yapan nehrin akışını değiştirmektir; bunun için çaba ve ortak çaba gerekiyor. Ortak çaba başarıya ulaştığı ölçüde insan yükseliyor.

Burjuvazinin yükseliş döneminde, insan teorisinde, temel çizgilerden birisi güvendir. Bugün tüm 'insanın' temel rengi güvensizlik oluyor.