Hep yıkım üstüne yıkım, acı üstüne acı! Ne vakit geçse anlı şanlı bir ordu, çöküverir ağır gölgesi bir bulutun...

Din, kültür, vatan, farklı siyasi ve ya ekonomik sistemler adına yapılan tüm kavgalara son vermeyi insanlara öğretmenin zamanı geldi. Savaşmak nafiledir. İntihardır.

Savaş, insan zihninin bir icadıdır. İnsan zihni adaletle barışı icat edebilir.

Eğer uygar bir insan olmak istiyorsan, öncelikle şiddet içermeyen biri olman gerek! Eğer uygar bir ülke olmak istiyorsan, öncelikle şiddet içermeyen bir ülke olman gerek! Şiddet, hasta zihinlerin aracıdır; sükûnet ve barış, sağlıklı zihinlerin aracıdır!

Anne, anne, Çok fazla var senin ağladığın gibi, Kardeşim, kardeşim, kardeşim, Çok var uzaklarda senin gibi ölen, Biliyorsun, bir yol bulmak zorundayız, Bugün buraya biraz sevgi getirmek için

Sonuçta savaş dediğiniz şey, anlamadığınız ne varsa odur. Bu devasa, evrensel boyutta bir soytarılıktır.

Savaş öldürdüklerinden daha fazla neden olduğu şeytanilikler yüzünden kötüdür.

Siz kadınlar şayet isteseydiniz bu dünyada ne savaş olurdu ne de haksızlık..

Savaş, insanlığın sonunu getirmeden önce insanlık savaşa son vermelidir.

İnsanlık savaşlara bir son vermelidir, savaşlar insanlığa bir son vermeden önce!

Savaşın başardığı, onsuz daha iyi başaramayacağımız hiçbir şey yoktur.

Savaşı sonlandırmazsak, o bizi sonlandıracak.

Savaşı biz bitirmezsek, savaş bizi bitirecek.

Savaş hırsızlar yaratır, barış da o hırsızları asar.

Savaş, cehennem felaketidir.

Savaş yalnız kentin barış günlerinde ışıl ışıl yanan çarşısını değil, içinde yaşayan binlerce insanın aydınlık dünyasını da karartmıştı.

Savaş söz konusu olduğunda hiçbir masraftan ve zahmetten kaçınmazlar. Hiçbir şey önemli değildir onlar için. İster hukuk, ister din, isterse barış çiğnensin, hatta insanlık batsın, umurlarında olmaz.

Savaşın sonunu yalnızca ölüler görür.

Felâketin en büyüğü savaştır.

Köylü savaşta en önde giderek nasıl memleketi kurtardıysa, barışta da en önde gidip gerçek kalkınmayı sağlayacaktır.