Otobiyografim (1964)

Sanatçının ifade edeceği bir dünya olması için, o, öncelikle bu dünyada yer almalıdır; baskıcı ya da baskı altında, yılgın ya da isyankar, insanlar arasında bir insan.

Elveda dostum benim, elveda
Can dostum seninle dolu göğsüm
Çok önceden belirlenen bu ayrılık
Buluşmayı vaadediyor ilerde bir gün.
Elveda dostum el sıkışmadan, konuşmadan,
Üzülme ve kaşlarını eğme mutsuz.
Ölmek yeni bir şey değil dünyada,
Ama yaşamak da daha yeni değil kuşkusuz.

Ben tarih yazmıyorum, yaşamlar hakkında yazıyorum.

Doğadaki ve yaşamdaki bir yön duygusunu, bu dallanan ve yayılan düzeni ağacın köküyle karşılaştıracağım. Kökten sanatçıya özsu akar, sanatçının içinden gözlerine akar.

Kahkaha ile doyuyor, alkışla yaşıyorum. Tavsiye Ederim.

Ben bir politikacı değilim, ben bir müzisyenim. Ben, insanlara hoşnutluk hissettirecek ve yaşamaya yeniden başlayacakları bir yer vermeye çalışıyorum. İnsana ruh vermelisiniz, ona ruh verdiğinizde, her şeyi başarmışsınızdır.

Bütün müzisyenler ne denli önemsiz olursa olsunlar, yaşamı ciddiye alma gücünden yoksun olarak gelirler dünyaya. İstedikleri bir kadın veya bir erkek değil bütün bir cinsellik yelpazesidir.

İnsan yaşamının en büyük tatlandırıcısı dostluktur.

Gel dostum, düşmanlarını unut ve korkularını geride bırak, Ve neşeli, sakin bir zihinle şansını denemek için yola çık; Yaşamak için yeterince şans.

Sanatçı bireysel yaşamaya başladığı andan itibaren toplumsal yaşamdan kopmaya başlıyor.

Bir insana dostluğumuzu o yaşarken göstermeyi öğrenmeliyiz, öldükten sonra değil.

Hayatı zevkli kılan şeyler, kolay bulunmayan şeylerdir ama aslında hiç de pahalı değildirler: Dostluk, özgürlük, düşünmek.

Yaygın inanışın tersine, dostluk; yaşam boyu en zor yakalanan ilişkidir.

Bir şey ki hava gibi, ekmek gibi, su gibi, Lâzım insana, lâzım onsuz yaşanılmıyor. Ana baba gibi, dost gibi, yavuklu gibi, Kalp titremeden göz yaşarmadan anılmıyor.

Sanatçılar yaşamdan yanadırlar ölümden yana değil.

— Bende erken başlamış.

Tekeliyet'te yaşamak, oligarklar için, geviş getirmekten ibarettir.

Korkak, bir gün hain olacak . Hain, yalnızca kötü insan değildir; kötü’dür, ancak aynı zamanda korkak. Her kötü hain değildir; her hain mutlak korkak. Aramızdaki korkak, bir gün mutlak hain olacak. En büyük korkak, yaşamaktan korkandır; en büyük hain yaşamaktan korkandan çıkacak.

Modern bilgi teorisi, yaşamı gerçek bir heyecan haline sokmuştur. Bilgi ile maddenin ayrılmadığı bir zamanda, uç bir aktivist için, yaşam, teori ve yaşama alanı ise epistemolojidir.