Ne çaldığınız değil nasıl çaldığınız önemlidir. Bahsettiğimiz arabeskmiş, popmuş, türküymüş falan bunların özünde anlattığı şeyler aynı insanların aynı duyguları. Sadece onları çalma ve icra etme biçimleri farklı.

Resim konusunda amatör olarak kalmayı sürdürmeyi seçebilirim, orası benim saçmaladığım bir alan olarak kalabilir bilemiyorum.

Müzik, söylenemeyen ve hakkında sessiz kalmanın imkânsız olduğu şeyleri ifade eder.

Büyük sır şurada: Düşünce ağızda yaratılır.

Müzik duygunun kısaltılmış halidir.

Özgür olamayışın ortasında özgürlük benzeri bir şeyi dile getirir sanat.

İnsanın taştan heykelini yapması ve taşın kendini buna bırakması, benliğin genişleme arzusundan mı yoksa taşın da insan olmaya dönük maddeye içkin tutkusundan mı olduğuna dair fikirlerin ikincisine katılıyorum. O istemedikçe insanın taşa bir şey yapabileceğine inanmıyorum çünkü.

Benim için yazmak tamamlanmaktır.

Bir adam roman yazar. Bir adam senfoni yazar. Bir adamın film yapması gereklidir.

Doğayı geliştiren araçlarda, doğanın kendi yarattığı araçlardır ancak; doğaya katkıda bulunduğunu söylediğiniz sanat da, doğanın kendi yarattığı bir sanattır.

Bu benim rapim, bu benim şiirim, bu benim derinim, bu benim bendim, bu benim eserim, bu benim ta kendim... Ta kendim… Ta kendim… Ta kendim...

Yoksun arzularından bahçe yapsan, tohumuna suyunu serpeler misin?

Evet, yazmak zorundaydım, yoksa çıldıracaktım!

Resim sessiz şairliktir; ve şairlik de bu dizelerin resmedilmesi.

Bütün sanatlar, kazanma ve meydana getirmeden başka bir şey degildir.

Ve tüm olan bitene karşı isyanın olsun, sermayen sanatın olsun, otur da; çiz!

Benden yaptığım bir resmi anlatmamı istemeyin. Ben sadece tasvir ediyorum. Anlatacak olsam oturur yazardım.

Herşeyi söylemem ama, her şeyin resmini yaparım.

Benden yaptığım bir resmi anlatmamı istemeyin. Ben sadece tasvir ediyorum. Anlatacak olsam oturur yazardım.

Herşeyi söylemem ama, her şeyin resmini yaparım.