İnsanın gelişmesi, Tanrı'yı içinden çıkarıp yerine aklı koymasıdır.

Kin, insana akıllı işler yaptırıyor.(Ulucanlar Merkez Cezaevi, 28 Temmuz '88)

Coşkuyu tekrar bilime ve politikaya sokmak gerekiyor. Coşkunun ve duyarlılığın, teorik politika ve bilimin, vazgeçilmez bir öğesi olması gerektiğini söylüyorum. Çünkü coşku ve duyarlılık insan olmanın vazgeçilmez öğeleri arasında yer alıyor. Kaldı ki, coşku olmayınca aklı ne edeyim? İran şairleri böyle söylüyorlar; katılıyorum.

İnsan gerçeği bilecek niteliğe sahiptir. Bir şey sağduyulu ile inşa edildiğinde deneyimle doğrulanmış olur.

Akıl, adl (adalet) ıssı (sahibi) bir ulu kişidir. Medet etmek sana onun işidir.

Yeryüzünde insan kadar muhteşem bir şey yok; insandaysa akıl kadar muhteşem bir şey yok.

İnsanın aklına ne hatıralar geliyor!

Pek az insan başkalarının deneylerinden yararlanmayı bilecek kadar akıllıdır.

İnsanlar akılla ağırlanmaz, hafifler. Ne kadar akıllı olursan o kadar hafiflersin...

Bazı insanları delirttikten sonra, Akıllı olmalarını bekleyemezsiniz.

İnsanlar akılla ağırlanmaz, hafifler.

İnsan düşünmeye başladığında artık etrafa körü körüne saldırmaz.

Sağduyu, kaba kuvvetin üstündedir.

Yalnızca sağduyusu olan delirir.

Kalbini bozmayan, bozar aklını.

İnsan, mantıklı düşünen bir hayvandır.

On derviş bir kilimde uyurken iki padişah bir dünyaya sığmaz.

Sağduyu, kaba kuvvetin üstündedir.

İnsana aklı kazandıracak olan şey yalnız ve yalnız edeptir.

Bir karenin kenarlarıyla köşegenlerinin rasyonel orantılı olmadığı gerçeğinden habersiz olan, insan sıfatına layık değildir.