Felsefi kırkayaklar, Hakikat-Gerçeklik istasyonları arasında, tahta ya da metal bacakları, hatta kanatları kırdılar. Ele avuca gelmez bir şey vardı hep: Yaşam.

Yaşamdaki bilgelik, fazlalıkların ayıklanmasından geçer.

İnsanlar ancak hayalleriyle yaşar ve biraz yaşamaya başlayınca tüm hayallerini kaybederler...

Yaşamdan kaçarak huzur bulamazsın.

Gerçeği insan hafızasındakiler kadar yaşar, beyninin daha derinindekiler kadar değil.

Beni hayal değil, hayat alakadar ediyor. Çünkü hayat ve hakikat en güzel rüyadan, en parlak hayalden çok daha zengin, çok daha cazip.

Gerçek,hem kendini hem de gerçek olmayanı gösterir.

Yaşam çözülmesi gereken bir sorun değil ancak deneyimlenmesi gereken gerçekliktir.

Düşünmekte tatlı bir yaşam yoktur.

Hayat sade olmalı, ama yalın olmamalı.

Fiziksel acı duymak, yaşadığımızı anlamamıza yardım eder.

Hayatta elde etmek kadar büyü bozan bir şey var mı?

Hayat ciddidir ve her zaman öyle olmuştur.

Bir hakikat, Tanrı sözü olduğu için değil, belki eşyanın hakikatine uygun olduğu için doğrudur.

Hayat, kelimenin kesin anlamıyla bir dramdır.

Gerçeklik zorludur. Baloncuğun aksine, bir vuruşta yok olmaz; dahası, futbol topuna vurur gibi bütün gün ona vursanız da akşam çöktüğünde hâlâ yuvarlak ve tek parça olacaktır.

Hakikat ne faziletli davranışın karşılığı ne de bazı metinleri kavramanın bir mükâfatıdır. Hakikat böyle elde edilemez. O, temel, doğmamış ve her şeyin kadim kaynağıdır. Siz zaten siz olduğunuzdan bu hakikate uygunsunuz. Hakikate değer atfetmenize gerek yok. O zaten sizindir. Sadece peşinden koşarak ondan uzaklaşmayı bırakın. Halde ve sükunette kalın.

Gerçek Dünya" ve "Görünür Dünya"; açıkçası; uydurma dünya ile gerçeklik.

Bir insanın yaşamındaki en önemli şey ne bildiği değil ne olduğudur.

Hareket gerçekliktir, çünkü hareket yaşamdır, gerçeklikle yaşam ise aynı şeydir. Yaşamın en temel öğesi emek olduğuna göre gerçekliğin de en temel öğesi demektir; gerçekliği en şaşmaz biçimde belirleyen şeyse onun akla dayalı oluşudur.