Neden bu kadar karamsarsın? Sen neden değilsin? çevrene bakmıyor musun hiç?

İnsan normalde gökyüzüne uzun uzun bakmaz ama soğuk algınlığından yatarken kafasını kaldırır ve orada çok bambaşka bir şey görür. Sarsılır. Oysa biz bilmeyiz ama yukarısı hep öyledir; o bulutlar, o ışık ve gölge oyunları hep vardır.

Göz, kendisinden başka herşeyi görür.

Gözümüzdeki kıymık en iyi büyüteçtir.

Eğer hayata küçük ayrıntılarıyla bakacak olursak ne kadar gülünç görünür. Mikroskopta görülen bir damla su gibidir, tek hücrelilerle kaynayan tek bir damla. Telaşla koşuşturup birbirleriyle mücadele etmelerine nasıl güleriz. İster bu su damlasında isterse insan hayatının küçük süresi içinde olsun bu korkunç etkinlikler komik bir etki yaratıyor.

Günümüze musallat olan geçicilik bilgisi, onların kokusudur.

Hayat siyah ya da beyaz değildir. Milyonlarca gri alan var, siz bulmadınız mı onları?

Benim kuşağımın en büyük keşfi, bir insanın tutumunu değiştirerek hayatını değiştirebileceğini öğrenmiş olmasıdır.

Yiyordunuz içiyordunuz  Yaşamıyordunuz ki.

Şunu kalbinize iyi yazın: Her gün "yılın en iyi" günüdür.

Ölüm, hayatın bizden yüz çeviren tarafıdır.

Yaşıyor ama bilmiyor yaşadığını.

Yaşama aşinalığının pusu, varoluşumuzun büyüleyiciliğini gizler.

Aşinalığın pusu, varoluşumuzun büyüleyiciliğini gizler.

Yaşıyor ama bilmiyor yaşadığını.

Yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur.

Kendinizi değiştirin, işiniz farklı görünecektir.

İhtiyaç, egoyu kesmek değil, onu aşmak.

Yaşamın amacı bir yere varmak değil, zaten orada her zaman olmuş olduğunun ve olacağının farkında olmandır.

Görmek her zaman fark etmekten ibarettir. Gözlerimizi kendi tanıdıklarımızın üzerinde gezdirir ve neyi kabul edeceğimizi seçeriz.