Ey ölüm, yaşlı kaptan, zaman geldi! Hadi demir alalım.

Siyah bir ışık görüyorum.

Aşk bir çiçeğe benzer; en güzeli bile ölür.

Zaman bir uyuşturucudur. Fazlası sizi öldürür.

Ölüm, parasını başkasının ödediği sonsuz bir tatil gibi...

Kalp her attığında ölür, sonra bir daha canlanır; ölüm milyonlarca defa canlanmış kalbin bir kez daha canlanmamasıdır.

İnsanların ölmesi insanlığın derisinin dökülmesi gibidir.

Kendi yeşil yolumuzda yürüyoruz, her birimiz kendi zamanında. (Yeşil Yol)

Dünya bir köprüdür. Üzerinden geçin ama mesken kurmayın.

Yeniden doğmak için, önce ölmelisin.

Yaşam ölümden alınan bir borç, uyku da bu borcun günlük faizi olarak görülmelidir.

Ölüm sadece daha büyük çaplı bir yurt dışı seyahatidir.

Ey yolcu dostum; ayakların rehberindir. Senin dostun, soğuk esen yellerdir. Tüm insanlık, senin gözünde eldir. İçecek suyun, gözlerinden taşan seldir; bu ödenecek bedeldir.

Otobüsler gerçekten kalabalık. Yakıt fiyatlarından mıdır bilmiyorum ama benim maratonum hep kalabalık.

Ölüm, hayatın bizden yüz çeviren tarafıdır.

Yatağımı kabristanların ve tabutların arasına kurdum. Kara Ölüm’ün kazandığı ganimetleri sergilediği yere…

Zirve dağ değildir.

Alkışlayın arkadaşlar, komedi bitti.

Aslında öldüğünü anlamayanlardır dünyada kalanlar.

Ölümü çaresizlik diye tanımlamayın bana. Ölüm kafes içinde çırpınan bir kuştur.