Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı, Felekler yandı ahımdan muradım şem‘i yanmaz mı.

Amor’un benimle, benim onunla / Döğüşmeden, çekişmeden sonunda / Gideceğim bir yol bulamıyorum.

Zülfün esîri bâkî-i bîçâre dostum, Bir mübtelâ-yı bend-i kemend-i belâ imiş...

Cân verir her nefesde bin ölüye
Bizi anmadı bir nefes n'idelim

Gözlerim görüyorsa, ellerim tutuyorsa..
Aşkını yüreğimde duyabiliyorsam eğer..
Bir acı gurbet şarkısı gibidir yaşamak
Varsın olsun yine de güzeldir yaşamak..

Aşk kadehiyle içtiğim sensin,
Sevgili diye seçtiğim sensin.
Bütün dünyayı gezdim dolaştım,
Anladım ki tek sevdiğim sensin.

Fârığ olmam eylesen yüzbin cefâ sevdim seni /
Böyle yazmış alnıma kilk-î kazâ sevdim seni /
Ben bu sözden dönmezem devreyledikçe nüh felek /
Şâhid olsun aşkıma arz u semâ sevdim seni.

Hoştur bana senden gelen. Ya gonca gül,yahut diken. Ya hayattır, yahut kefen. Nârın da hoş, nurun da hoş. Kahrın da hoş, lütfun da hoş.

Buzdan bir kütle, mumyadan bir heykel gibi izledim kaderimi. Babam yanımda olsa bir tokat atar kendime getirirdi beni.

Aşk mı kaderi kovalar kader mi aşkı, Daha kimseler çözemedi bu bilmeceyi.

Doğduğumda beni vurmalıydılar, şimdi bu kasırganın içinde takıldım.

Ne kadar korkunç doğruyu bilmek, Elinden hiçbir şey gelmezken!

Dalda muhabbette kumrular, bana ayrılığı sordular. Dedim afet, yangın, dedim kar. Dedim adet aşkı vururlar.

Ben senin gözlerinin yalan dolan bakışlarını bile sevdim.

Şîrler pençe-i kahrımda olurken lerzân; Beni bir gözleri âhûya zebûn etti felek.

Her aşk lâyık olduğu kadar yaşar.

Şimdi şiir bence senin yüzündür Şimdi benim tahtım senin dizindir Sevgilim, saadet ikimizindir Göklerden gelen bir yadigar gibi

Nasıl yar diyeyim ben böyle yare
Mecnun edip çöle saldıktan sonra
Alemin bağına bülbüller konmuş
Nidem benim gülüm solduktan sonra.

Zamanımı yitirdim, yerimi yitirdim
Gökyüzü mavisinde
Yüzünü aydınlatan bu iki mavi göz
Gökyüzü mavisinde.

Benim hiçbir şeyim yok. Doğru insana rastlanmadım hepsi bu.