Gerçeklerin önemi yoktur. Önemli olan size nasıl hissettirdiğidir.

Dertle anlaş, deva bul. Üzüntü kalbi sömürür.

Sevinç şeylerin içinde değildir; içimizdedir.

Hayatımızın dokunduğu üzüntüler her yerde, ışıldayan bir neşe neşeyle geçip gidecek.

AcıIar; yaşanan oIayIarIa değiI, kişinin verdiği tepkiIerIe iIgiIidir.

Eğer bir dış etken sizi üzerse, duyduğunuz acı o şeyin kendisinden değil, sizin ona verdiğiniz değerden geliyordur, onu da her an ortadan kaldırma gücünüz vardır.

Sevgi teleskoptan bakar, kıskançlık ise mikroskoptan.

Depresyon yaşamak istemediğim bir deneyimdi. … Bu, daha neşeli olmayı olacağınızı hayal etmenin yokluğudur. Umudun yokluğu. Bu, üzgün hisstmekten çok farklı, çok ölü bir duygu. Üzüntü yaralıyor ama sağlıklı bir his. Hissedilmesi gerek yani. Depresyon çok farklı.

Bir şeylere üzülüyorsam, tuvalete gitmem gerekse bile gitmem. Üzülmekten gidemem. Üzülmeyi bırakıp gidemem.

Zavallıca bir ümitti; ama üzüntüden daha iyiydi.

Kaygı ve üzüntü bize gerekli şeyler gibi gözükür; fakat bir yarar sağladıkları hiçbir zaman görülmemiştir.

Ölüm zordur. Ama üzüntü daha da zordur.

Cazibe merkezleri ÜZÜNTÜLERLE orantılıdır.

Gözyaşları üzüntü kadar sevinç anlamına da gelebilir.

Çok tuhaftır, fakat insanın üzülme yeteneğinin bir sınırı vardır. Belki de büyük kederler, bir taraftan insanı acıtırken, bir taraftan da duygularını uyuşturuyordu.

İnsanlar ve olaylar aslında bizi üzmüyor. Biz onların bizi üzebileceğine inandığımız için üzülüyoruz.

Başarısızlık üzüntü, pişmanlık, hayal kırıklığı ve kızgınlığa yol açabilir.

Yalanlara radar olsan neye yarar? Zararın dönüşü kârın el mi sallar? Batan güneş yine doğar.

Elimi verdim, kolumu kaptın, gözümü çektim, aklımı aldın. Yaşam mı, ben mi bedbahtım? Sallanırsa da yıkılmaz tahtım.

Derdim kadar olsaydı kuvvetim, benimle baş edemezdi kasvetim.