Zamanın ne yapacağı belli olmaz, güvenilecek bir şey değildir.

Yolun ilerisini göremiyorsanız dönemece gelmişsiniz demektir.

Ormanda karşıma iki yol çıktı. Ben en az kullanılmış olanı seçtim.

İnsan yaşamı pamuk ipliğine bağlıdır, evvelce sağlam olan her şey ani bir darbeyle bir anda yıkılıp gider.

Şans, emin olunanın üzerinde dünyaya ne getirebilir ki!

Hayat böyledir işte kimsenin kontrol edemediği..

İçimizden birinin ya da hepimizin her an kurban olmasını önleyecek hiçbir şey yoktu.

Yıldızını takip edersen, hedefin kaçırmazsın.

Aklı başında halinize güvenmeyin, günlerin ne getireceğini bilemiyor insan.!

Önümüze çıkan yolların yalnız birini seçmek zarureti, bizi, diğer yolların götüreceği ülkeleri görmekten mahrum bırakır.

Yol'dan başka yol yoktur. İster istemez biz o'yuz ve onunla birlikte gideriz.

İnsan kaderinin büyük taraflarından biri de, bugün attığı adımın kendisini nereye götüreceğini bilmemesidir.

Tarihini değiştiremeyenler, talihini değiştiremezler.

Yol, gerçek ve yaşam Ben’im. Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez.

Kapı Ben’im. Bir kimse benim aracılığımla içeri girerse kurtulur. Girer, çıkar ve otlak bulur. Hırsız ancak çalıp öldürmek ve yok etmek için gelir. Bense insanlar yaşama, bol yaşama sahip olsunlar diye geldim. Ben iyi çobanım. İyi çoban koyunları uğruna canını verir.

Ben dünyanın ışığıyım. Benim ardımdan gelen, asla karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur.

Ulaşılacak saadete kaç kapı daha var? Açtım, açtım kapıları. Girdim, bomboş evlere vardım. Yardım lâzım bana, şansım yâver sanma. Hiç hoş değil gördüklerim amma. Emin değilim, her şey muamma.

Onlar evrim dediler, bu yaptıklarımız devrim dediler... Ah zekâsına kedi işeyesi nefer; her şey kader!

Son pişmanlık sabaha varmaz bir karanlık. Nefsinin dişleri kalmamış seni dişlemekten yazık. Belki sana göre ben delirmiş ve sorunluyum; ben senin varmak istediğim o yolun sonuyum.

Bir işaret et, bir çizikten yol bulurum. Bir çizikten değil miydi onca köprü kurduğun?