Para küçük akılların öcüsüdür.

Çok parası olan fakir bir insan gibi yaşamak isterim.

Para arttıkça para sevgisi de artar.

Demokrasiyi laisizmin temeli saymak, hem cehalet ve hem de aptallık oluyor. Çünkü devrimler laisizmi getiriyor, 'demokrasi', pek çok 'şeyi' ve bu arada akıl düzenini bozuyor.

Tembel bir aptal sevimli olabilir, çalışkan bir aptal ise tehlikeli ve ürkütücüdür.

Ne yazık ki akıl , aptallık kadar bulaşıcı değil.

Gökküşağının altında bir küp dolusu altın bizi bekliyordu. Ama gökkuşağı incecik tülden ibarettir ve altınlar bir ton ağırlığındadır. İnsanların oluşumundan bugüne dek çok şeyi yaptıran altındır.

Paranın ve dolayısıyla para hırsının olmadığı yerde, fesatlık da olmaz.

Aptalların cenneti, akıllılar için cehennemdir.

Gerileyici ilerleme karşısında akıllılık da aptallığa dönüşür.

Binlerce ekmeği olan bazıları hayatını bir fazla ekmeğe harcamıştır.

Bu dünyada varsa para, yoksa para.

Yalnızca sağduyusu olan delirir.

Bütün düşüncenin en yüksek çatışkısı, düşüncenin, düşünemeyeceği bir şey bulma çabasıdır.

Bilgelik, herhangi bir zenginlikten daha önemlidir.

Şükür ki yüz tane ahmak bir araya gelse bir tane akıllı adam etmez.

Para deniz suyuna benzer, ne kadar çok içersen o kadar çok ona susarsın.

Dünyanın en yoksul insanı, paradan başka hiçbir şeyi olmayandır.

İnsan kendini harcayarak zengin olur.

Zengin yaşamak zengin olmaktan daha iyidir.