Yaşlılık, derin bir iç çekiş, yanılmış bir çocukluk olmasın.

Dünyadaki herkes bir zamanlar çocuktu.

Ben bugüne değin, çocukluğumu hiçbir an yitirmedim ki!..

Çocukken oynadığımız zamanlara gitmek isterdim ama işler değişti.

Bu çocukluğun var ya, hiç yitirme onu, bazıları yitirmezler. Sen öyle bir çocuğa benziyorsun. Korun.

Küçücüktüm, ufacıktım, Bir dilenci kraldım, çok yürüdüm, çok acıktım. Kalbim sızlar, yüzüm gizler, Bir tren camından, dünyayı gördüm, Haline üzüldüm.

Lucky hakkında konuştuğunuz her şeyi bilmiyorum [Severson, onunla röportaj yapan muhabir] çok geniş ve herhangi bir ayrıntıya giremiyorum. Ama masum olduğum `kapsamlı ifademden' memnunum. Hiçbir insan gerçekten masum değildir. Demek istediğim, hepimiz hayatlarımızda bir şekilde bir şeylere karşı geldik ve dediğim gibi, kaba davrandım ve hayatımda yaptığım için pişman olduğum şeyler var ama, bahsettiğiniz olmayan şeyler için değil.

İnsan çocukluğunu gözleri ve dişleri birbirinden ayrıldığında kaybeder.

Beyin olanca gücüyle ilerlerken, cinsel sistemlerin korkunç etkinliği daha uykuda olduğu için çocukluk, hayatımız boyunca özlemle geri dönüp baktığımız masumiyet ve mutluluk dönemi, hayatın cennetidir, kayıp cennet.

Hatalarımızı itiraf etmek masumiyetin bir sonraki şeklidir.

Dünyayı yeniden çocuk gözüyle görmek için, otuz yıl uğraştım...

Birçok insan için, hayatım boyunca çocukluğumda kaldım demek, masum kaldım ve her şey çok güzeldi, anlamına gelir.

Kâğıt şapkaları ve tahta kılıçlarla dört yaşındayken hepimiz General'iz. Sadece bazılarımız bundan asla büyümez.

Dünyayı yeniden çocuk gözüyle görmek için, otuz yıl uğraştım...

Çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi! Yiten bu işte.

Dünyayı bir çocuğun gözlerinden görmek düşüncesini sevdim.

Çocukluk iyi de geçse, kötü de geçse cennettir.

Arada içimizdeki çocuk adına çocuk kitaplarına dönmeliyiz.

Sekiz yaşındayken, hiçbir şey senin işin değil.

Afganistan'da çocuk çok ama çocukluk yok.