Gerçekliği duyulara konu olanlardan, algılananlardan ibâret sayarsak, göreliliğe mahkûm olmaktan kurtulamayız.

Gençlerin canlılığı beyinlerinin kendi içinde kolay seçim yapacak farklılıklar yaratamamış olmasındandır, uzmanlığı olmayan telaşı bitirecek doğru kararı alamaz.

Önce duyuların eğitimi, sonra aklın eğitimi.

Kavramlar duyusuz boştur duyular kavramsız kördür.

İnsan zihninde, doğuştan gelen hiçbir bilgi ve düşünce yoktur. Bildiğimiz şeylerin temelinde duyu ve deneyimler vardır.

Kavramlar duyusuz boştur duyular kavramsız kördür.

Aklımızda tutmamız gereken esas şudur ki, biz, duygulara, düşüncelere, fikirlere, gördüğümüz ve duyduğumuz için sahibiz.

Sessizlik derindir. Peki derinliğin kökü nerede?Gözlerimi kapatıp açtığımı duyuyorum.

Aristoteles "bir duyuyu kaybedenin bir dünyayı kaybettiği"ni söyler.

savaş; duyulari egitir, iradeyi harekete geçirir, insan vücudunu forma sokar, düşmanla teke tek mücadelede kozunu yüz yüze paylaşma yetenegini geliştirir.

savaş; duyulari egitir, iradeyi harekete geçirir, insan vücudunu forma sokar, düşmanla teke tek mücadelede kozunu yüz yüze paylaşma yetenegini geliştirir.

savaş; duyulari egitir, iradeyi harekete geçirir, insan vücudunu forma sokar, düşmanla teke tek mücadelede kozunu yüz yüze paylaşma yetenegini geliştirir.

Yaşamdaki her tek tecrübeye karşılık gelen bir sinirsel aktivite varsa, her tekrar eden tecrübeye karşılık gelen de sönen bir beyin vardır.

Güvercinlerin ve taksi şoförlerinin hipokampüsleri büyük olur, birisi yiyeceğin, diğeri şehrin haritasını çizer beynine çünkü.

Beynimizde başkasının hareketini kendi hareketimizmiş gibi anlayan ayna nöronlar var, karşıda iki el sıkıştığında, bunu kendi elimiz yapıyormuş gibi algılamak bizi ortak bir varoluş düşüncesinden başka nereye götürebilir ki?

Beynimizde "von Economo" dediğimiz sosyal sinirler var, sayıları gün geçtikçe artıyor, insanın gelişkinliği ortaklığının ve ortaklarının bilincinde olmasıdır.

Elbette o kadar dikkatli çalışmadan ve ayrıntılı savlardan sonra görme sürecinin kesin bir bilimsel açıklamasına hâlâ ulaşamadığımızı ileri sürmek umut kırıcı olabilir.

İnsan için kendi beynini incelemekten daha hayati bir bilimsel çalışma yoktur. Evren hakkındaki tüm görüşümüz ona bağlı.

İnsanın beyni üzerinde yapılan çalışmadan daha önemli bir bilimsel çalışma yoktur. Tüm evren görüşümüz ona bağlı.

Şunu biliniz ki keyif, sevinç, kahkaha, neşe ve üzüntü, acı, ümitsizlik ve keder, beyinden başka bir yerden çıkmaz.